Lezersrecensie
Fijne feelgood met een sympathiek hoofdpersonage
Denise Meijer schrijft feelgood en romance. Ze is bekend van o.a. de' Werkelijk waar'-trilogie en de 'Liefdeslessen'-serie. 'Hopeloos verliefd in het kersthotel' verscheen eerder als e-book.
Korte inhoud
Daphne leidt het perfecte leven: ze heeft een deftige baan, is al een hele tijd samen met de lieve Ben en woont in een luxueus appartement. Toch is ze niet helemaal gelukkig. Stiekem vindt ze haar job doodsaai en denkt ze nog vaak terug aan haar mislukte acteercarrière. Dan neemt Daphnes oud-werkgever Fred plots contact op. Hij heeft hulp nodig bij het historische kerstbal dat hij organiseert in zijn hotel. Het theaterstuk dreigt te mislukken en Daphne moet keuzes maken. Als ze Fred helpt, kan ze kerst niet met haar familie vieren. Ben lijkt ook van plan haar ten huwelijk te vragen, wat Daphne alleen maar meer keuzestress geeft. Kiest ze voor haar familie of jaagt ze haar eigen dromen na?
Oordeel
In ‘Hopeloos verliefd in het kersthotel’ dompelt Denise Meijer ons onder in het chaotische leven van Daphne. Het boek start met een mailtje van Daphnes vroegere werkgever, waarin staat dat het historische kerstarrangement hernomen wordt. Daphne heeft vorig jaar een kleine rol gespeeld in het bijhorende theaterstuk en het verlangen om weer mee te doen borrelt op. Daardoor is het contrast met haar huidige leven meteen duidelijk. Ze heeft nu een saaie baan die helemaal niet bij haar persoonlijkheid past. Meijer maakt haar lezers zo vanaf de eerste pagina’s benieuwd naar haar hoofdpersonage. Wie is Daphne echt?
Via relatief korte hoofdstukken laat Meijer ons langzaam kennismaken met Daphne. We lezen wat haar dagelijkse beslommeringen zijn en welke kenmerken haar typeren. Het gaat dan om kleine dingen: zo houdt Daphne van nagellak, is ze een echte sloddervos en houdt ze zielsveel van haar eenogige kat Odin. Meijer bouwt dus heel nauwkeurig en geloofwaardig Daphnes leven op. Daphne heeft herkenbare emoties en worstelt met problemen die elke lezer kunnen overkomen. Haar chaotische karakter en groot hart voor iedereen komen prima tot uiting door interacties met andere personages. Zo is de dynamiek tussen Daphne en haar rijke vriend Ben enorm goed uitgewerkt. Ben doet uitspraken die lezers van streek maken, wat je sympathie voor Daphne alleen maar versterkt. Je hebt eerder door dan zijzelf dat ze niet bij elkaar passen, maar Meijer laat haar hoofdpersonage dat zelf beseffen. Zo maakt Daphne een evolutie door en daarom is ze een personage met de diepgang die je verwacht in een feelgoodverhaal.
Omdat Meijer zich vooral focust op de emoties van Daphne, komen de andere personages iets oppervlakkiger over. Zo krijgt Dave, Daphnes tegenspeler in het kerststuk, niet de aandacht die hij verdient. Zijn band met Daphne verdwijnt bijgevolg wat naar de achtergrond. Ook gaat Meijer behoorlijk te ver in haar beschrijvingen over het dagelijkse leven van Daphne. Sommige scènes bevatten iets te veel details die niet meteen iets bijdragen aan het verhaal. Hoe Daphne de badkamer poetst, boodschappen doet of haar kast opruimt, hoeft niet altijd uitgebreid beschreven te worden, omdat het eigenlijk niet echt iets bijdraagt aan de inhoud van het verhaal. Bovendien vertraagt je leestempo sterk door die scènes, ook al passen ze bij de geloofwaardigheid van het verhaal en maken ze bijgevolg van Daphne een levensecht personage. De scènes brengen je echter niets bij over haar karakter en mochten daarom zeker wat korter.
In plaats van die uitgebreide beschrijvingen mocht er iets meer aandacht besteed zijn aan het echte kerstgevoel in het boek. De scènes in het kersthotel zijn prachtig, de sfeer is prima neergezet, maar dat is ook de enige kerstmagie die je voelt. Gek genoeg zijn de personages er niet zo vaak, terwijl het hotel zo’n sleutelrol zal spelen in Daphnes leven. Meijer heeft eerder ingezet op de gevoelens die bij kerst horen en is wel in die opzet geslaagd. Via de relatie van Ben en Daphne zet ze liefde en luxe lijnrecht tegenover elkaar en mede dankzij het kerststuk in het hotel ontdekt Daphne wat ze nodig heeft om gelukkig te zijn.
Heel origineel is het vleugje historisch drama dat Meijer toevoegt. Ze verweeft kort de geschiedenis van de familie Naerenbeeck in haar verhaal. Daphne ontdekt een interessante liefdesgeschiedenis, wat perfect past bij haar liefde voor historische (kostuum)drama’s én haar echte leven. Meijer werkt volgens de regels van het feelgoodgenre haar verhaal af. Ze voegt de nodige humor toe (de scène met de kattenbrokken is simpelweg geniaal), heeft het over familiebanden en de nodige drama zorgt ervoor dat de actie voldoende verspreid is in het boek. Het einde is netjes afgerond en de epiloog maakt het verhaal helemaal af. Daarmee is Denise Meijer zeker een naam die feelgoodfans moeten onthouden.
Conclusie
3,75 sterren
‘Hopeloos verliefd in het kersthotel’ is een fijn, vlot te lezen boek dat een beetje de beloofde kerstsfeer mist. Meijer maakt het echter helemaal goed met haar sympathiek hoofdpersonage Daphne, die sowieso je hart verovert.
Korte inhoud
Daphne leidt het perfecte leven: ze heeft een deftige baan, is al een hele tijd samen met de lieve Ben en woont in een luxueus appartement. Toch is ze niet helemaal gelukkig. Stiekem vindt ze haar job doodsaai en denkt ze nog vaak terug aan haar mislukte acteercarrière. Dan neemt Daphnes oud-werkgever Fred plots contact op. Hij heeft hulp nodig bij het historische kerstbal dat hij organiseert in zijn hotel. Het theaterstuk dreigt te mislukken en Daphne moet keuzes maken. Als ze Fred helpt, kan ze kerst niet met haar familie vieren. Ben lijkt ook van plan haar ten huwelijk te vragen, wat Daphne alleen maar meer keuzestress geeft. Kiest ze voor haar familie of jaagt ze haar eigen dromen na?
Oordeel
In ‘Hopeloos verliefd in het kersthotel’ dompelt Denise Meijer ons onder in het chaotische leven van Daphne. Het boek start met een mailtje van Daphnes vroegere werkgever, waarin staat dat het historische kerstarrangement hernomen wordt. Daphne heeft vorig jaar een kleine rol gespeeld in het bijhorende theaterstuk en het verlangen om weer mee te doen borrelt op. Daardoor is het contrast met haar huidige leven meteen duidelijk. Ze heeft nu een saaie baan die helemaal niet bij haar persoonlijkheid past. Meijer maakt haar lezers zo vanaf de eerste pagina’s benieuwd naar haar hoofdpersonage. Wie is Daphne echt?
Via relatief korte hoofdstukken laat Meijer ons langzaam kennismaken met Daphne. We lezen wat haar dagelijkse beslommeringen zijn en welke kenmerken haar typeren. Het gaat dan om kleine dingen: zo houdt Daphne van nagellak, is ze een echte sloddervos en houdt ze zielsveel van haar eenogige kat Odin. Meijer bouwt dus heel nauwkeurig en geloofwaardig Daphnes leven op. Daphne heeft herkenbare emoties en worstelt met problemen die elke lezer kunnen overkomen. Haar chaotische karakter en groot hart voor iedereen komen prima tot uiting door interacties met andere personages. Zo is de dynamiek tussen Daphne en haar rijke vriend Ben enorm goed uitgewerkt. Ben doet uitspraken die lezers van streek maken, wat je sympathie voor Daphne alleen maar versterkt. Je hebt eerder door dan zijzelf dat ze niet bij elkaar passen, maar Meijer laat haar hoofdpersonage dat zelf beseffen. Zo maakt Daphne een evolutie door en daarom is ze een personage met de diepgang die je verwacht in een feelgoodverhaal.
Omdat Meijer zich vooral focust op de emoties van Daphne, komen de andere personages iets oppervlakkiger over. Zo krijgt Dave, Daphnes tegenspeler in het kerststuk, niet de aandacht die hij verdient. Zijn band met Daphne verdwijnt bijgevolg wat naar de achtergrond. Ook gaat Meijer behoorlijk te ver in haar beschrijvingen over het dagelijkse leven van Daphne. Sommige scènes bevatten iets te veel details die niet meteen iets bijdragen aan het verhaal. Hoe Daphne de badkamer poetst, boodschappen doet of haar kast opruimt, hoeft niet altijd uitgebreid beschreven te worden, omdat het eigenlijk niet echt iets bijdraagt aan de inhoud van het verhaal. Bovendien vertraagt je leestempo sterk door die scènes, ook al passen ze bij de geloofwaardigheid van het verhaal en maken ze bijgevolg van Daphne een levensecht personage. De scènes brengen je echter niets bij over haar karakter en mochten daarom zeker wat korter.
In plaats van die uitgebreide beschrijvingen mocht er iets meer aandacht besteed zijn aan het echte kerstgevoel in het boek. De scènes in het kersthotel zijn prachtig, de sfeer is prima neergezet, maar dat is ook de enige kerstmagie die je voelt. Gek genoeg zijn de personages er niet zo vaak, terwijl het hotel zo’n sleutelrol zal spelen in Daphnes leven. Meijer heeft eerder ingezet op de gevoelens die bij kerst horen en is wel in die opzet geslaagd. Via de relatie van Ben en Daphne zet ze liefde en luxe lijnrecht tegenover elkaar en mede dankzij het kerststuk in het hotel ontdekt Daphne wat ze nodig heeft om gelukkig te zijn.
Heel origineel is het vleugje historisch drama dat Meijer toevoegt. Ze verweeft kort de geschiedenis van de familie Naerenbeeck in haar verhaal. Daphne ontdekt een interessante liefdesgeschiedenis, wat perfect past bij haar liefde voor historische (kostuum)drama’s én haar echte leven. Meijer werkt volgens de regels van het feelgoodgenre haar verhaal af. Ze voegt de nodige humor toe (de scène met de kattenbrokken is simpelweg geniaal), heeft het over familiebanden en de nodige drama zorgt ervoor dat de actie voldoende verspreid is in het boek. Het einde is netjes afgerond en de epiloog maakt het verhaal helemaal af. Daarmee is Denise Meijer zeker een naam die feelgoodfans moeten onthouden.
Conclusie
3,75 sterren
‘Hopeloos verliefd in het kersthotel’ is een fijn, vlot te lezen boek dat een beetje de beloofde kerstsfeer mist. Meijer maakt het echter helemaal goed met haar sympathiek hoofdpersonage Daphne, die sowieso je hart verovert.
1
Reageer op deze recensie
