Fijn tussendoortje

Freida McFadden veroverde wereldwijd vele lezersharten door 'De hulp'. Ze verwent haar fans regelmatig met nieuwe verhalen en met 'De crash' bewijst ze opnieuw wat ze kan.

Korte inhoud
Het leven van Tegan is een puinhoop. Ze is acht maanden zwanger, woont in een kleine flat en de relatie met de vader van haar kind is erg gecompliceerd. Om haar oude leven achter zich te laten besluit ze even bij haar broer in te trekken. Onderweg krijgt Tegan echter te maken met een hevige sneeuwstorm. Door een auto-ongeluk belandt ze in een benarde positie: met een kapotte auto en een gebroken enkel kan ze geen kant op. Gelukkig wordt ze gered door Hank, die samen met zijn vrouw Polly in een afgelegen blokhut woont. Tegan kan haar geluk niet op, tot ze merkt dat haar veilige schuilplaats misschien niet zo veilig is als ze eerst dacht…

Oordeel
‘De crash’ van Freida McFadden start met een prikkelende, heftige proloog. McFadden beschrijft een moord kort, maar krachtig en gedetailleerd genoeg. Je bent meteen nieuwsgierig naar wie de moordenaar en het slachtoffer is. Vanaf het eerste hoofdstuk volgen we echter ons hoofdpersonage, Tegan. Haar levenssituatie wordt goed geschetst, je kan je vrij snel met haar identificeren door het ik-perspectief en de herkenbare factoren in haar leven. Tegan is een hardwerkende, alleenstaande moeder in spe die zich geen extra’s kan veroorloven. Ze werd zwanger na een onenightstand en is nu verwikkeld in een lucratieve, maar giftige deal met de vader van haar kind. De keuzes die Tegan maakt, begrijp je daardoor wel en ook al is ze erg jong, toch voel je veel sympathie voor haar.

Als Tegan een auto-ongeluk krijgt en daardoor Hank en Polly ontmoet, beleven we het verhaal vanaf dat moment ook afwisselend vanuit Polly’s perspectief. Zo leren we Polly en Tegan het best kennen. Hun gedachtegang en emoties zijn erg nauwkeurig en realistisch uitgewerkt. Als lezer weet je daardoor vaak meer dan de personages zelf en dat zorgt ervoor dat je je meer betrokken voelt bij het verhaal. Het aantal personages is hier beperkt, waardoor je erg snel mee bent met de gebeurtenissen. De dynamiek tussen Tegan, Polly en Hank is interessant, vooral door de vele vlotte dialogen. McFadden kon echter nog verder gegaan zijn, want Polly en Tegan brengen tijd genoeg door met elkaar. Hun verschillen mochten nog meer benadrukt worden, want nu dreigt het verhaal te kabbelen door herhaling en het gebrek aan echte actiescènes.

Die herhaling is vooral aanwezig in de dialogen tussen Polly en Tegan. Tegan vraagt ontzettend vaak wanneer ze naar huis kan en ook al is dat volledig begrijpelijk, toch worden hun conversaties oppervlakkiger erdoor. Beide vrouwen blijven ook hangen in stereotiepe gedachten over elkaar, iets wat McFadden maar al te graag meerdere keren benadrukt. Door die herhaling zakt het verteltempo wat in elkaar, maar je leestempo blijft hoog door de korte hoofdstukken. De spanningsboog is helaas niet al te sterk, zeker in vergelijking met McFaddens andere boeken. Ook de onderverdeling in ‘voor en na de crash’ zorgt niet voor extra spanning, maar blijft een beetje vaag en voelt niet altijd honderd procent juist. Verwacht in ‘De crash’ vooral veel onderhuidse spanning tussen de personages, maar veel grote plottwists zijn er niet. De ontknoping lijkt al vrij vroeg te komen, maar gevorderde McFadden-lezers weten dat de auteur nog wat achter de hand heeft. Alleen mist ‘De crash’ net dat beetje extra spektakel, wat trouwe fans dus verwachten.

Toch slaagt McFadden erin het niveau van haar boek op te krikken door de sfeerschepping. Het verhaal speelt zich voornamelijk af op één locatie, de blokhut van Hanke en Polly. Daardoor voelt ‘De crash’ als een locked room mystery. De isolatie en wanhoop van Tegan en het claustrofobische gevoel dat ze ervaart in de kelder dragen wel bij aan de psychologische druk die haar langzaamaan verteert. Het einde is niet zo heel verrassend en de plottwist waarop we hoopten, lost niet alle verwachtingen in. Hoe alles verklaard wordt, is net iets te vergezocht. De epiloog wordt een beetje te snel afgerond, zeker in vergelijking met de tijd die Tegan heeft doorgebracht met Polly en Hank. Dan had je ook verwacht dat de overige losse eindjes beter verklaard zouden zijn. Desondanks is ‘De crash’ zeker een leuk tussendoortje, McFadden heeft opnieuw bewezen dat ze haar roem verdient. Niet alle verhalen hoeven uitmuntend te zijn om ervan te kunnen genieten.

Conclusie
3,75 sterren
‘De crash’ is niet McFaddens spannendste boek, maar de uitwerking van de emoties van de personages maakt veel goed. Een fijn tussendoortje dus!