Fijn winters tussendoortje

Noortje Brink (1978) is het pseudoniem van een Nederlandse thrillerauteur. Haar boeken werden al 150000 keer gelezen.

Korte inhoud
Wanneer haar vriendin Nova over trouwen begint, krijgt Milou het benauwd. Is ze daar wel klaar voor? Milou vlucht naar Tromsø in Noorwegen om een tijdje in een hotel te werken en daar na te denken over haar toekomst. Haar nieuwe leven raakt ze al snel gewoon: de prachtige omgeving, boeiende hotelgasten en haar knappe collega Kjell doen Milou goed. Alles verandert als er in het hotel een moord wordt gepleegd. Iedereen is verdacht, niemand is nog veilig en de bewoonde wereld is ver weg. Wat is gevaarlijker: de moordenaar of de kou die geen genade kent?

Oordeel
‘Stervenskoud’ van Noortje Brink start met een sterke proloog die opgebouwd is rond de drie woorden ‘Ik doe het’ en verteld wordt vanuit het perspectief van de moordenaar. Brink neemt ons mee in zijn/haar gedachtegang en maakt haar lezers zo meteen benieuwd naar het verhaal. Voor het echt spannend wordt, leren we eerst Milou kennen. Milou heeft bindingsangst, ze twijfelt over wat ze echt wil in haar relatie met Nova. Brink bouwt netjes op naar Milous vertrek naar Noorwegen. Voor ze ons meeneemt naar de Noorse sneeuwvlaktes komt de spanning tussen Milou en Nova nog aan bod. Zo begrijp je het vertrek van Milou beter en heb je al kort kunnen kennismaken met de belangrijkste persoon in haar leven.

Het verhaal wordt hoofdzakelijk verteld vanuit Milous perspectief, afgewisseld met hoofdstukken die we beleven door de ogen van de moordenaar. Later voegt Brink daar ook nog het vertelstandpunt van hotelgast Emilie aan toe. Door de personele hij-verteller in de hoofdstukken van Milou en Emilie kun je je goed met hen identificeren. Milou maakt niet altijd de meest logische keuzes, maar zo voelt ze wel heel menselijk aan. De dynamiek tussen haar en de andere personages zit goed. Er zijn voldoende dialogen die zorgen voor een hoog leestempo.

Heel veel actie is er niet in het begin en daardoor dreigt het verhaal wat te kabbelen, maar Brink slaagt er wel in je aandacht vast te houden door de wisselende vertelperspectieven en subtiel maatschappelijk relevante thema’s op een realistische manier te verweven in haar verhaal. Zo valt Milou op mensen en niet op een specifiek gender, dat wordt heel terloops vermeld en zo hoort het ook. Brink benadrukt dat haar personages mogen zijn wie ze willen en daar kunnen er nog heel wat mensen van leren. Milou heeft dus zeker voldoende emotionele diepgang, de andere personages komen iets oppervlakkiger over. De moordenaar is minder oppervlakkig omdat hij/zij toch een aantal hoofdstukken aan het woord is via een ik-perspectief. De taal is iets poëtischer, er wordt echt gefocust op de zintuigen van de dader en daardoor is je beleving van deze hoofdstukken behoorlijk intens.

De afwisselende vertelperspectieven zijn zeker een meerwaarde voor de spanningsopbouw. Zo creëert Brink wat mysterie over Emilies rol in het verhaal en kom je via Emilie dingen te weten die Milou nog niet weet. De moord zorgt voor meer actie in het verhaal en het is dan ook bijzonder dat de dader vrij snel bekend raakt. Voordien krijg je wel genoeg tijd om mee te speuren. Toch is de spanning niet helemaal weg door de vroege onthulling. Niet alle personages ontdekken op hetzelfde moment wie de dader is en daardoor blijf je geboeid verder lezen. Brink werkt haar boek verder af in eenvoudige, heldere taal en een goeie sfeerschepping. Tot het einde weet ze je onder te dompelen in de Noorse vrieskou. Dat einde is keurig afgewerkt en je voelt je voldaan als je dit boek dichtslaat.

Conclusie
3,75 sterren
‘Stervenskoud’ is een fijn, winters tussendoortje dat je gegarandeerd enkele uurtjes leesplezier bezorgt. Door de eenvoudige schrijfstijl kan je je volledig focussen op de inhoud van het verhaal.