Lezersrecensie
Kippenvel gegarandeerd
Barbara De Smedt wilde als kind al schrijfster worden. Nu is ze auteur van psychologische thrillers. Haar werk is vertaald in het Engels en het Frans. 'Ze kwam terug' is de herwerkte versie van 'Dodelijk spoor'.
Korte inhoud
Seren Engels lijkt een luxeleventje te leiden: ze is een succesvol modeontwerpster en heeft een leuke vriend. Toch is Seren verre van gelukkig. Ze was één van de zes leden van de Sandwichclub, een hechte vriendengroep die uit elkaar viel nadat Cleo spoorloos verdween op kerstavond. Haar verdwijning is nu tien jaar geleden en de overige leden van de Sandwichclub sterven één voor één. Seren ontvangt dreigbrieven die ondertekend zijn door Cleo zelf. Hoe kan dat? En wanneer is het Serens beurt om te sterven?
Oordeel
Barbara De Smedt begint haar boek ‘Ze kwam terug’ met een uitgebreid eerste hoofdstuk waarin ze haar lezers laat kennismaken met het hoofdpersonage, Seren. We krijgen een goed beeld van Serens levenssituatie en lezen al iets over haar verleden. Er zit ook al vroeg actie in het verhaal, want tijdens Serens modeshow sterft Stijn, een oude vriend die samen met Seren lid was van de Sandwichclub. Zo weet De Smedt je meteen te boeien. De sfeerschepping zit goed, je ziet Antwerpen zo voor je en kan de koude van de decemberdagen bijna op je huid voelen.
Het hele verhaal wordt verteld vanuit Serens perspectief. Door de ik-verteller voel je ongetwijfeld snel een connectie met haar. Haar gedachten zijn heel uitgebreid beschreven en De Smedt heeft erg veel aandacht besteed aan Serens emoties. Wat Seren voelt, is dan ook heel geloofwaardig uitgewerkt. Via Serens herinneringen die op een natuurlijke manier verweven zijn met het heden, leren we de overige leden van de Sandwichclub kennen. Dat gebeurt vooral in verhalende alinea’s waarin dieper wordt ingegaan op de karakters van Serens vroegere vrienden. De dynamiek tussen hen als tieners komt daardoor heel goed tot z’n recht en als Seren enkele van hen ook tien jaar later terugziet, merk je bijgevolg hoe iedereen veranderd is door de verdwijning van Cleo. Zeker het verschil tussen de jonge en iets oudere Seren is heel sterk neergezet. Waardoor raakt ze sneller van streek? Dat begrijp je nog beter door de herinneringen die ze ophaalt. Je ziet Seren echt evolueren doorheen het verhaal. Haar angst groeit en dat heeft De Smedt heel realistisch op papier gezet.
De spanning in ‘Ze kwam terug’ is erg zorgvuldig opgebouwd. Alle gebeurtenissen zijn ingenieus met elkaar verweven, er is aandacht besteed aan de kleinste details waardoor je zelf echt kan meespeuren naar de waarheid over Cleo en de sterfgevallen in het heden. Toch mocht de actie in het boek nog iets meer verspreid zijn. Stijn sterft vroeg in het verhaal, maar dan is het even wachten op de volgende heftige gebeurtenis. Ondanks de goeie mix van verhalende alinea’s en sterke dialogen, zakt het verteltempo daardoor wat in. Na de helft van het boek is de actie weer meer aanwezig en dat verhoogt je leestempo. Omdat die verhouding tussen actie en rustigere scènes niet helemaal evenwichtig aanvoelt, wordt er iets te veel info gepropt in de ontknoping.
Dat minpuntje maakt De Smedt echter goed met haar referenties naar mythologie. Centraal staat de mythe over Ariadne, die Theseus hielp ontsnappen uit het labyrint van de Minotaurus met de hulp van een bol wol. Op een toegankelijke manier leert de auteur zo haar lezers wat bij over de Griekse en Romeinse mythologie. Verder komen er ook belangrijke thema’s als rouw en eetstoornissen aan bod. Dat zorgt voor nog meer diepgang in het verhaal. De Smedt heeft een vlotte schrijfstijl én een uitstekend taalgevoel. Interessante, goed gevonden metaforen maken Serens emoties nog echter dan ze al zijn. Uiteindelijk vallen alle puzzelstukjes van het verhaal netjes op hun plaats en word je nog getrakteerd op enkele uitstekende plottwists. Wat de leden van de Sandwichclub meegemaakt hebben, laat je niet meer los.
Conclusie
4,25 sterren
‘Ze kwam terug’ is een sterke psychologische thriller waarin de emoties van de personages uitstekend zijn uitgewerkt. Kippenvel gegarandeerd.
Korte inhoud
Seren Engels lijkt een luxeleventje te leiden: ze is een succesvol modeontwerpster en heeft een leuke vriend. Toch is Seren verre van gelukkig. Ze was één van de zes leden van de Sandwichclub, een hechte vriendengroep die uit elkaar viel nadat Cleo spoorloos verdween op kerstavond. Haar verdwijning is nu tien jaar geleden en de overige leden van de Sandwichclub sterven één voor één. Seren ontvangt dreigbrieven die ondertekend zijn door Cleo zelf. Hoe kan dat? En wanneer is het Serens beurt om te sterven?
Oordeel
Barbara De Smedt begint haar boek ‘Ze kwam terug’ met een uitgebreid eerste hoofdstuk waarin ze haar lezers laat kennismaken met het hoofdpersonage, Seren. We krijgen een goed beeld van Serens levenssituatie en lezen al iets over haar verleden. Er zit ook al vroeg actie in het verhaal, want tijdens Serens modeshow sterft Stijn, een oude vriend die samen met Seren lid was van de Sandwichclub. Zo weet De Smedt je meteen te boeien. De sfeerschepping zit goed, je ziet Antwerpen zo voor je en kan de koude van de decemberdagen bijna op je huid voelen.
Het hele verhaal wordt verteld vanuit Serens perspectief. Door de ik-verteller voel je ongetwijfeld snel een connectie met haar. Haar gedachten zijn heel uitgebreid beschreven en De Smedt heeft erg veel aandacht besteed aan Serens emoties. Wat Seren voelt, is dan ook heel geloofwaardig uitgewerkt. Via Serens herinneringen die op een natuurlijke manier verweven zijn met het heden, leren we de overige leden van de Sandwichclub kennen. Dat gebeurt vooral in verhalende alinea’s waarin dieper wordt ingegaan op de karakters van Serens vroegere vrienden. De dynamiek tussen hen als tieners komt daardoor heel goed tot z’n recht en als Seren enkele van hen ook tien jaar later terugziet, merk je bijgevolg hoe iedereen veranderd is door de verdwijning van Cleo. Zeker het verschil tussen de jonge en iets oudere Seren is heel sterk neergezet. Waardoor raakt ze sneller van streek? Dat begrijp je nog beter door de herinneringen die ze ophaalt. Je ziet Seren echt evolueren doorheen het verhaal. Haar angst groeit en dat heeft De Smedt heel realistisch op papier gezet.
De spanning in ‘Ze kwam terug’ is erg zorgvuldig opgebouwd. Alle gebeurtenissen zijn ingenieus met elkaar verweven, er is aandacht besteed aan de kleinste details waardoor je zelf echt kan meespeuren naar de waarheid over Cleo en de sterfgevallen in het heden. Toch mocht de actie in het boek nog iets meer verspreid zijn. Stijn sterft vroeg in het verhaal, maar dan is het even wachten op de volgende heftige gebeurtenis. Ondanks de goeie mix van verhalende alinea’s en sterke dialogen, zakt het verteltempo daardoor wat in. Na de helft van het boek is de actie weer meer aanwezig en dat verhoogt je leestempo. Omdat die verhouding tussen actie en rustigere scènes niet helemaal evenwichtig aanvoelt, wordt er iets te veel info gepropt in de ontknoping.
Dat minpuntje maakt De Smedt echter goed met haar referenties naar mythologie. Centraal staat de mythe over Ariadne, die Theseus hielp ontsnappen uit het labyrint van de Minotaurus met de hulp van een bol wol. Op een toegankelijke manier leert de auteur zo haar lezers wat bij over de Griekse en Romeinse mythologie. Verder komen er ook belangrijke thema’s als rouw en eetstoornissen aan bod. Dat zorgt voor nog meer diepgang in het verhaal. De Smedt heeft een vlotte schrijfstijl én een uitstekend taalgevoel. Interessante, goed gevonden metaforen maken Serens emoties nog echter dan ze al zijn. Uiteindelijk vallen alle puzzelstukjes van het verhaal netjes op hun plaats en word je nog getrakteerd op enkele uitstekende plottwists. Wat de leden van de Sandwichclub meegemaakt hebben, laat je niet meer los.
Conclusie
4,25 sterren
‘Ze kwam terug’ is een sterke psychologische thriller waarin de emoties van de personages uitstekend zijn uitgewerkt. Kippenvel gegarandeerd.
1
Reageer op deze recensie
