Lezersrecensie
In één woord: briljant
Jennette McCurdy veroverde de boekenwereld met 'Ik ben blij dat mijn moeder dood is'. 'Half His Age' is haar tweede boek.
Korte inhoud
Waldo heeft haar leven niet helemaal op orde. Ze is eenzaam, boos, gekwetst en verlangt naar iets wat ze nog niet kent. Tot ze haar docent creatief schrijven ontmoet, meneer Korgy. Hij gooit Waldo’s leven helemaal overhoop. Maar… meneer Korgy heeft een vrouw en een kind, een hypotheek en een heleboel rekeningen. Waldo wil hem, met zijn vage dromen en verschrompelde uiterlijk. Ze weet zelf niet waarom ze zo naar hem verlangt: is het zijn passie of zijn levenservaring? Of misschien is het al genoeg dat hij Waldo ziet zoals niemand anders haar ziet.
Oordeel
‘Half His Age’ is het fictiedebuut van Jennette McCurdy. We volgen de zeventienjarige Waldo en al tijdens de eerste hoofdstukken leren we haar karakter voldoende kennen om nieuwsgierig te worden naar de rest van het boek. Waldo heeft een sterke, intrigerende persoonlijkheid. Door het ik-perspectief en Waldo’s eerlijkheid over haar emoties voel je gauw veel sympathie voor haar, al is haar gedrag soms apart te noemen. Ze reflecteert vaak over zichzelf met de nodige (zwarte) humor en een tikkeltje sarcasme. De impact van haar verleden (de relatie met haar ouders) werkt duidelijk door in het heden.
Meneer Korgy verschijnt behoorlijk vlug op het toneel en dan leer je Waldo nog beter, intenser kennen. Haar gevoelens voor meneer Korgy komen heel snel en dat kan voor sommige lezers vreemd overkomen. Toch past Waldo’s plotselinge verliefdheid perfect bij haar karakter. Ze is een ongeleid projectiel en in meneer Korgy ziet ze haar houvast. McCurdy legt voldoende uit waarom Waldo halsoverkop verlangt naar haar docent en zo krijgt de auteur haar lezers mee. Je kunt een verband zien tussen Waldo’s verleden en haar gevoelens voor meneer Korgy, dat zorgt voor de diepgang die zo’n indrukwekkend verhaal als dit nodig heeft. Er komt best wat spice aan te pas, maar door de aandacht voor Waldo’s verleden is dit boek veel meer dan spice alleen. Bovendien leer je via haar ook voldoende meneer Korgy kennen. Het contrast tussen zijn leven met z’n gezin en dat van Waldo is uitstekend en geloofwaardig uitgewerkt.
Het grote leeftijdsverschil tussen Waldo en meneer Korgy zal veel wenkbrauwen doen fronsen. McCurdy zal hiermee ongetwijfeld shockeren, maar ze doet wel wat broodnodig is: taboes doorbreken. Er bestaan relaties tussen mensen die bijna twintig jaar schelen, er wordt alleen niet genoeg over gepraat. Dat moet, want liefde is liefde, ongeacht hoe oud je bent of wat je functie is. Gevoelens kun je niet tegenhouden of uitschakelen wanneer je maar wilt. McCurdy durft het daarover te hebben en ze gaat verder dan dat. Ze werkt het contrast tussen oppervlakkigheid en een diepe connectie heel nauwkeurig uit. Schoonheid en het belang van het innerlijke worden lijnrecht tegenover elkaar gezet en daarmee wordt ‘Half His Age’ een heel actueel verhaal. Waldo heeft het bijvoorbeeld lastig met haar koopverslaving. Ze probeert haar geluk af te kopen met de meest dwaze, nutteloze spullen, al beseft ze dat ze zich daardoor nooit beter gaat voelen. Soms vraagt ze zich af hoe ze mooier of gewilder kan zijn (cf. de zin “Kun je een punt van schoonheid bereiken waarop je onvermijdelijk gewild wordt?”). Eigenlijk jaagt Waldo haar ideale leven na, iets wat voor veel lezers herkenbaar zal zijn.
Door haar relatie met meneer Korgy leert Waldo hoe een diepe connectie voelt. Hij heeft écht interesse in Waldo en doet pogingen om haar zijn leefwereld te leren kennen. Daardoor gaat Waldo ook over zichzelf reflecteren. Je ziet hun relatie mooi evolueren door de meer verhalende alinea’s en de diepgaande gesprekken tussen hen. Ze hebben het over lastigere onderwerpen, maar ook over alledaagse dingen zoals hun lievelingseten. Hun gelijkenissen en verschillen worden steeds duidelijker naarmate ze langer samen zijn. McCurdy laat hen alle (rauwe) emoties beleven. Beiden zijn jaloers, woedend en gelukkig. Waldo beleeft alles altijd iets extremer en daardoor komt wat McCurdy schrijft extra hard bij je binnen.
McCurdy’s schrijfstijl is relatief ‘naakt’, constructies als ‘zegt ze’ worden vaak gebruikt en gek genoeg stoort dat niet. Je bent bijgevolg vrij te interpreteren hoe een personage iets zegt of ervaart. Door de variatie in woordenschat soms te beperken wordt de focus op de emoties groter. Sommige quotes komen echt bij je binnen en passen perfect bij je leefwereld, “Je kunt iemand nooit helemaal geloven als ze je vertellen dat je zoals zijzelf zou moeten zijn”. ‘Half His Age’ mag dan wel een vulgair boek genoemd worden, je wordt in ieder geval gestimuleerd om over jezelf en over onze consumptiemaatschappij na te denken. Om dat te bereiken heeft McCurdy dus geen moeilijke zinsconstructies nodig, alleen hier en daar referenties naar films. Dat is dan weer een mooie hint naar haar eigen achtergrond als actrice. Door de korte hoofdstukken is je leestempo hoog en voor je het weet, ben je aan het einde toe. ‘Half His Age’ eindigt wat abrupt, maar dat past prima bij het karakter van Waldo. Eigenlijk is er nog zelfs ruimte voor een vervolg. Als dat opnieuw een briljante creatie van Jennette McCurdy betekent, dan zeggen we daar geen ‘nee’ tegen.
Conclusie
5 sterren
‘Half His Age’ is een briljant boek, zo eenvoudig is het. Jennette McCurdy is nu al onmisbaar in de boekenwereld. Ze doorbreekt zonder schroom taboes en raakt zo haar lezers diep.