Middelmatige Scandinavische thriller met een interessant hoofdpersonage

Anna Jansson groeide op in Visby, op het zonnige eiland Gotland in Zweden, waar de populaire Salon d’Amour-serie zich afspeelt. Jansson is een van de populairste auteurs van Zweden. Haar boeken werden al vertaald in twintig talen.

Korte inhoud
Vijf jaar geleden verdween de twintigjarige Vera Bark van haar vrijgezellenfeestje in Hampetorp. Haar vader, rechercheur Kristoffer Bark, zoekt sindsdien elke kilometer af langs het Hjälmarmeer. Hij vermoedt dat Vera verdronken is, maar de onzekerheid blijft aan hem knagen. Ook zijn ex-vrouw en Vera’s moeder Ella is kapot van verdriet. Haar alcoholverslaving wordt steeds erger. Drie jaar na Vera’s verdwijning verdween een jonge verpleegkundige. Het onderzoek werd afgesloten zonder resultaten. Wanneer Kristoffer verplicht aan cold cases moet werken, heropent hij de zaak. De vermiste vrouw lijkt namelijk op zijn verdwenen dochter… Zijn er nog meer verbanden? Komt de waarheid over Vera ooit aan het licht?

Oordeel
‘Dochter vermist’ is het eerste deel van een nieuwe serie, geschreven door de Zweedse bestsellerauteur Anna Jansson. Er is geen proloog, je wordt meteen in het verhaal gegooid. We volgen politie-inspecteur Kristoffer Bark tijdens zijn zoektocht naar zijn dochter langs het Hjälmarmeer. Jansson start eigenlijk meteen goed: de gure weersomstandigheden, Kristoffers drang naar de waarheid… het is een prima begin en je bent meteen benieuwd naar de rest van het boek. Je leest meer over Vera’s verdwijning en wie ze precies was. Daardoor heb je snel een goed beeld van wat hoofdpersonage Kristoffer het meest bezighoudt.

Kristoffer is een erg interessant personage. Hij behandelt zijn collega’s bruut, houdt weinig rekening met zichzelf (maar zorgt wel voor zijn ex-vrouw Ella) en verliest zijn houvast in het leven, wat uiteraard compleet logisch is na de verdwijning van zijn dochter. Jansson geeft heel geloofwaardig weer wat het met een mens doet als hij/zij een kind verliest. Kristoffers emoties zijn rauw: eenzaamheid, woede, radeloosheid… hij beleeft het allemaal. Die emoties passen vaak perfect bij het gure weer in Hampetorp. De focus op Kristoffers gevoelens maken van hem een erg menselijk en realistisch personage, maar door de ruime inkijk in zijn gedachtegang verdwijnt de aandacht voor de dialogen een beetje en mis je de dynamiek met andere personages. Bepaalde hoofdstukken komen vrij verhalend over en daardoor dreigt het verhaal te kabbelen. Het verteltempo en je leestempo zakken in, je aandacht verslapt.

Toch blijf je doorlezen en dat komt vooral door de hoofdstukken van Denise. Zij is een jonge vrouw die in het huisje van haar oma woont langs het meer. Denise vormt een koppel met Albert, de zoon van één van Kristoffers beste vrienden. Daardoor blijft de connectie met Kristoffers hoofdstukken sterk. Bepaalde personages keren bij beide perspectieven terug en dat zorgt ervoor dat verhaal een samenhangend geheel vormt. Het perspectief van Denise komt iets beter binnen, omdat zij meer een evolutie doormaakt en er meer verteld wordt over haar verleden. Hierdoor ontdek je interessante verbanden die je helpen het mysterie rond Vera’s verdwijning op te lossen. Ook kun je je op sommige vlakken goed identificeren met Denise. Zo wordt ze erg gecontroleerd door Albert en daarmee krijgt ze het steeds moeilijker. Die scènes hakken er echt in.

Je blijft benieuwd naar hoe de verhaallijnen van Kristoffer en Denise zullen samenkomen, maar is dat voldoende voor een sterke spanningsboog? Niet echt, want je moet je toch wat door de eerste helft van het boek heen worstelen. Pas in de tweede helft komen er meer actiescènes en dialogen, omdat er ook verdachten worden verhoord. Het gevoel dat chronologie in het verhaal niet heel belangrijk is, blijft op de achtergrond sluimeren en dat de personages nog steeds overkomen als een bont allegaartje helpt niet echt. Toch slaagt Jansson erin het niveau van haar thriller omhoog te krikken door een fijne plottwist. Je bent verrast door de dader en dat het misschien vergezocht is, vergeef je Jansson. Ze zorgt er wel voor dat het plaatje klopt en maakt het einde extra spannend. Het verhaal wordt goed afgerond en er is mooi ruimte gemaakt voor een vervolg. ‘Dochter vermist’ mag dan misschien niet de allerbeste Scandinavische thriller zijn, toch ben je nieuwsgierig naar het volgende deel in de reeks.

Conclusie
3,25 sterren
‘Dochter vermist’ is een middelmatige Scandinavische thriller, vooral door het trage verteltempo en het gebrek aan actiescènes en dialogen in de eerste helft van het boek. Het hoofdpersonage, Kristoffer Bark, is wel erg interessant om verder te volgen. De focus op emoties in dit verhaal is namelijk heel sterk.