Een verhaal over angst, eenzaamheid, strijd,liefde en vrijheid

Dit boek vertelt twee verhalen, namelijk het levensverhaal van de hoofdpersoon Jonas tijdens zijn jeugd en tijdens zijn beklimming van de Mount Everest op latere leeftijd. Beide verhalen wisselen elkaar goed en in een hoog tempo af. De jeugd van Jonas leest als een jongensdroom met diepe dalen en hoge hoogtes, met werkelijkheid en fantasie. Wanneer Jonas er echter op latere leeftijd alleen voor komt te staan en aan zijn zwerftocht over de wereld begint komt er in het verhaal een soort van verwarring, ongeloof en onbegrip. Dit is nodig om de chaos in Jonas zijn hoofd te begrijpen.
De beklimming van de Mount Everest wordt dusdanig goed beschreven dat je de reis daadwerkelijk zelf beleefd. Hoe knap is het dan ook van de schrijver om hier tevens de levensvraag aan op te hangen; want hebben we een beklimming onder ermbarmelijke omstandigheden echt nodig om onszelf te vinden of is dit een metafoor van het leven en ligt je geluk daar waar je het meest essentiële van jezelf kunt geven, namelijk in oprechtheid en liefde...