Emotioneel maar prachtig

Zoals de titel al doet vermoeden, gaat het over Parijs. Parijs in tijden van de Tweede Wereldoorlog. Odile is net begonnen aan haar droombaan bij de Amerikaanse bibliotheek in Parijs. Terwijl ze daar haar ambities gaat volgen, wordt Parijs bezet door de Duitsers. Hierdoor veranderd alles van de ene dag op de andere dag.

De bibliotheek mag open blijven, maar mensen met een Joodse achtergrond zijn niet langer welkom. Ook mogen de boeken van Joodse auteurs niet meer uitgeleend worden. Odile en haar collega's vinden dit niet eerlijk en besluiten daarom om de boeken bij de Joodse bibliotheek leden langs te brengen, met alle risico van dien.

Maar dan ontdekt Odile iets over haar vader, hij is nauw betrokken bij het handhaven van het naziregime. Heeft Odile de moed om de juiste keuzes te maken?

Odile verteld haar verhaal aan Lucy, een meisje in het heden die haar moeder net heeft verloren en veel steun vind bij Odile.

--

Dit boek is heel mooi uitgewerkt. Het heden en verleden is erg mooi met elkaar verweven en door de opbouw aan het begin van het verhaal leef je er echt naar toe om het verhaal van Odile te horen. Het verhaal wat ze dan verteld is heel meeslepend, ontroerend, verdrietig maar ook heel mooi.

De manier hoe het verleden verteld wordt is in mijn ogen mooi gedaan. De details geven het verhaal een kleurrijik geheel en door de opbouw blijft het interessant. Je leeft gemakkelijk mee met de personages omdat ze heel sympathiek over komen, in een wereld waar veel verdriet en angst heerst.

De vertel stem vond ik prettig om naar te luisteren waardoor het verhaal ook goed te volgen was. Een fijne vertel stem vind ik altijd wel belangrijk, aangezien ik mij anders ga storen aan het geluid en het verhaal daardoor niet meer mee krijg.