Ik kon bijna niet geloven dat dit een debuutroman is, ze schrijft alsof ze al veel ervaring heeft in dit genre.

Niets klopt in onze wereld nu, maar een vredig gevoel omhult me als een sluier terwijl ik de baby voed.”

Althea werkt als verpleegkundige in het Bellevue in New York waar ze tot haar verbazing merkt dat artsen premature baby’s laten sterven terwijl er aan de andere kant van de stad couveuses zijn die deze baby’s kunnen redden. Ze kan het niet over haar hart verkrijgen om dat nog eens te laten gebeuren en neemt een beslissing die hele grote gevolgen heeft.
Vierentwintig jaar later gaat Stella door een moeilijke periode na het overlijden van haar moeder. Ze vindt een brief en komt erachter dat haar moeder een ander verleden heeft dan zij altijd gedacht heeft…..

Addison Armstrong kwam bij toeval achter het verhaal van de couveuses van Luna park; Op Coney Island werden couveuses met premature baby’s tentoongesteld maar hierdoor zijn ook heel veel levens gered, Een dilemma voor veel ouders van deze kinderen. Een onbekend stukje van de Amerikaanse geschiedenis en ze bedacht dat hier echt een roman in zat.
Ze verbond bestaande personen met fictieve karakters en creëerde twee werelden in twee decennia die door het lot met elkaar verbonden zijn. Ze pakte daarbij een aantal andere problemen op zoals onderwijs aan kinderen met een beperking in de jaren vijftig en het verhaal was bijna compleet.

Wat begint als twee verhalen over twee vrouwen die opkomen voor de zwakkeren in de samenleving mondt uit tot een roman die de lezer meeneemt naar twee verschillende tijden met ieder hun eigen problemen en kansen.
Addison Armstrong heeft in beide decennia aandacht voor de omgeving, omgangsnormen en de uitdagingen die de wereld van toen voor de hoofdpersonen heeft. Ze doet dat door het noemen van wereldgebeurtenissen, medische ontwikkelingen en de contactadvertenties van toen te benoemen.

Het is een romantisch verhaal, niet in de zin van vol met passie en verlangen maar echte romantiek over twee mensen die intens van elkaar houden en de lezer ontroeren met hun liefde voor elkaar

Terwijl Stella erachter komt hoe het verleden van haar moeder in elkaar zit vindt ze ook haar eigen vechtlust weer terug. De Stella van het begin van het boek is bijna een ander persoon dan die aan het einde van het boek. En dit doet Addison Armstrong ook bij de andere hoofdpersoon, Althea. Om personages zo te laten groeien en ontwikkelen en keuzes te laten maken terwijl het verhaal verder gaat is knap gedaan. Het boek leest heel prettig door de toevoeging van deze groei en ontwikkeling. Het is ontroerend en bij vlagen ook wel spannend.
Addison Armstrong heeft met het licht van Luna Park een ontroerende historische roman geschreven die enkele onbekende feiten vermengt met fictieve personen die de lezer snel in zijn of haar hart zal sluiten. Ik kon bijna niet geloven dat dit een debuutroman is, ze schrijft alsof ze al veel ervaring heeft in dit genre.