Dit boek leest als een tussendoortje en kan als een kop koffie of thee een warm gevoel geven.

Marloes Vork (1989) woont in Ermelo en werkt als manager van dierenklinieken. Ze schrijft het liefst in haar hangmat tussen de bomen, geïnspireerd door natuur en reizen.

Ik mocht het verhaal eerder proeflezen voor de uitgeverij en ben blij dat het deze maand in de winkel ligt.

Maddie is een weekje weg met haar hond, naar de Ardennen, dat lijkt niet bijzonder totdat de lezer er achterkomt dat het wel bijzonder is. En dan wordt gelijk de kern van dit verhaal gevat.
Ze ontmoet een mede vakantieganger maar haar reden waarom ze op vakantie is gegaan blijft wat tussen hun in hangen.
Op het einde wordt het toch even spannend en na het lezen blijft de lezer met een goed gevoel achter.

Niets is wat het lijkt, vriendschap kan meerdere vormen hebben en hulp uit onverwachte hoek is echt heel fijn,.

Maddie lijkt op een personage die vaker in feelgood verhalen voorkomt, jonge vrouw, voor het eerst alleen op stap en gedachten die bij een ontmoeting alle kanten opgaan. Kortom, voor de feelgood liefhebber is er voldoende aanwezig vooral als ze een knappe brandweerman ontmoet.

Dit boek leest als een tussendoortje en kan als een kop koffie of thee een warm gevoel geven. Dat komt door de fijne schrijfstijl van Vork en de mooie quotes die gedeeld wordt.