Een inkijk in het leven van een Belgische krantenmagnaat.

Onderzoekjournalist Mark Koster probeert ons te duiden hoe iemand een immens kranten en media-imperium opbouwt in verschillende fasen. Het boek is moeilijk te quoteren wegens zijn complexe inhoud en heeft wat doorzetting nodig om het lijvige dossier te voleindigen. Wie niet mee is met deze uitgeverijenproblematiek zal algauw afhaken of diagonaal beginnen lezen. Personen gelijk meneer Van Thillo lopen er wereldwijd genoeg van rond. Ze hebben allemaal dezelfde drang naar efficiëntie, winstmaximalisatie, weinig kosten maken en op tijd personeel ontslaan, ook al zijn het vrienden. Aandeelhouders mogen extra in het laatje graaien. Na het lezen heb je een dubbel gevoel bij deze man. Enerzijds laat hij zien dat de gedrukte kranten nog levensvatbaar zijn, door zijn toedoen, maar anderzijds houdt hij het infuus in eigen handen. Mensen zoals hij dulden zeer weinig tegenspraak en met voldoende connecties in alle geledingen van de maatschappij heeft hij een vrije hand. Er is altijd wel iemand die gechanteerd kan worden, want wie mee-eet van de grote potten met geld moet op tijd zijn geweten even opzij kunnen zetten. Voor empathie ben je aan het verkeerde adres bij zulk mensen, daardoor komen ze ook ver met hun eigen idealen. In vele gevallen kan je zijn redenatie ook wel volgen. Dat de papieren kranten geen hoofdzaak meer zijn in onze digitale wereld en het is goed dat ik er nog voor zorg dat vele mensen nog een papieren versie in de bus krijgen. Natuurlijk mag je de geweldige subsidiepot ook niet vergeten of het was al lang over en uit met deze print op papier. De druk op de redactie is uitermate hoog en er is weinig ruimte tot uitgebreide artikels. Flitsjournalistiek kan je het noemen. Daarom zijn veel journalisten boos op de man. Blijven of weggaan is de boodschap. Ook heeft hij veel grip op radio en tv zenders in verschillende landen. Het lijkt raar dat Nederland die toch het gidsland is van boeken en kranten zich de kaas van het brood laat eten van deze kleine uitgekookte Belg die zijn hoofdkwartier nabij het station van Antwerpen heeft laten bouwen met medewerking van de burgemeester. Zelfs de historische naam van de plaats is veranderd naar Mediaplein.