Mag ik mezelf zijn ?

Prachtig boek van een debuterende schrijver-journalist. Zijn eerste boek is voor mij een schot in de roos. Ik heb het met veel aandacht gelezen en het is tegelijk ontroerend en confronterend. Het boek gaat in feite over de tegenstellingen tussen culturen en geloofsgemeenschappen. Een Pakistaanse vader (moslim) trouwt met een Nederlandse moeder(christen). Ze krijgen een zoon Haroon. Zijn moeder bekeert zich tot de Islam maar er komt toch een scheiding van en de vader trouwt opnieuw met een Pakistaanse en van die relatie krijgt Haroon een halfbroer. Haroon is homo en kan zich moeilijk kenbaar maken want in de Islam is het niet zo evident om dit te zijn. Zijn vader heeft een traditionele leefwijze en wijkt daar niet vanaf. De relatie vader-zoon is een totale mislukking. Haroon wil erkenning van zijn vader en krijgt die niet en besluit om een reis naar zijn vaders geboorteland te maken en kennis op te doen over zijn familie aldaar en het waarom van zijn vlucht naar Nederland. Daar leert hij ook dat elk ook wel zijn eigen waarheid heeft. De nationale trots van de Pakistanen is verstikkend. Ooit waren ze deel van het grote India met zijn vele hindoes. Nu is het zelfs een kernmacht. Het is ook het enige land dat is ontstaan door een geloofsgemeenschap bijeen te brengen. Een zware klap voor zijn gelovige vader is dat zijn zoon openlijk homo is en zijn zuster ongehuwd zwanger raakt. Het boek bevat 200 bladzijden en is nergens vervelend om lezen. Hoe moeilijk is het toch om twee verschillende geloofsovertuigingen samen te doen leven zonder elk zijn eigen gelijk te willen opdringen aan een ander.