Onbegrijpelijk en toch gebeurt het.

In feite is dit boek verplicht leesvoer voor iedereen in de wereld. Ik ga hier niet een verslag schrijven over de inhoud van het boek, want velen voor mij hebben dit al gedaan. Ik wil wel even vermelden dat dit boek me tot de laatste bladzijde heeft aangegrepen zelfs tot woede toe. Hoe kan een jong meisje verliefd worden op iemand die haar naar oorlogsgebied meezeult en vervolgens haar daar ook nog eens zwaar mishandeld voor het minste foutje in haar dagelijks doen. Is dit een psychopaat of zo? In Nederland kreeg ze regelmatig al slaag maar ze dacht dat het in het IS gebied zou verdwijnen, want daar was geweld tegen vrouwen verboden, dacht ze ten onrechte. Sommige bladzijden zijn door de schrijver zo realistisch beschreven dat men even een rustpauze moet nemen. Het is een lijvig boek met ruim 500 bladzijden en af en toe een foto, maar nergens zijn er haperingen in het verhaal over overbodigheden te lezen. Beeld u maar in dat één van uw kinderen dit moet mee maken.
Jammer maar helaas is dit nog dagelijkse kost, en oplossingen liggen er niet voor het grijpen.