Daar is Peer weer!

Ken je Kai nog? En zijn tante Fee, die in een peperkoekhuisje in het bos woont?

“Ze loopt helemaal krom, er staat een enge bezem in haar schuur, ze heeft een pukkel op haar neus en haar stem kraakt een beetje.
Maar ze is heel aardig. Helemaal geen heks ofzo, als je dat soms dacht.”

Ook deze zomer logeert Kai weer bij zijn tante in het bos. Samen met Peer.

“Sommige mensen geloven niet in hem maar hij bestaat gewoon. Kijk maar. Hij zwaait.
Al heeft hij geen puntmuts op maar een petje, al is zijn baard zwart, hij is écht een kabouter.”

Deze keer wil Peer Kai het kabouterbos laten zien…

“Dat had mij me nog beloofd. In het vorige boek al.”

Maar onderweg komen ze een prins tegen op een zwart paard, met een heggeschaar achter zijn rug. Heel geheimzinnig, toch?! Peer en Kai besluiten op zoek te gaan naar dat waar de prins ook naar zoekt. Dat kan niet anders dan een schat zijn immers! Ze stuiten op een kasteel dat helemaal bedekt is met een gigantische rozenstruik. Dáár moet de schat wel zijn toch?!

I love Peer!
Dat deed ik al na het lezen van deel 1, maar na de leesclub waar zijn beide bedenkers waren, alleen nog maar meer. Wat een leukerds.
Ik vind de schrijfstijl echt heel grappig. Vooral ook die verwijzingen naar het vorige boek. Het is een echt Tijgerleesboek; vol humor, voor beginnende lezers, maar wel rijke taal.
En luister vooral ook het “Peerlied” via de QR-code in het boek!