Klein wonder

Soms lees je een boek dat je stil maakt. Een verhaal dat je even vasthoudt en je met weemoed achterlaat wanneer je de laatste bladzijde omslaat. Klein wonder is voor mij zo’n boek. Ademloos liet ik me meevoeren in dit avontuur en sprakeloos sloeg ik het uiteindelijk dicht. Wat een prachtig verhaal.
Tick en Leaf zijn twee broertjes die door hun opa worden opgevoed in een hutje diep in het bos. Wanneer hun grootvader overlijdt, staan ze er plotseling alleen voor. Gelukkig heeft hij hun niet alleen liefde, maar ook levenslessen meegegeven die van onschatbare waarde blijken. De verschillen tussen de broertjes zijn groot, maar juist die dynamiek maakt hun band bijzonder en geloofwaardig.
“Tick zuchtte geïrriteerd. Leaf mocht dan zijn kleine broertje zijn, maar daar hield de band wat hem betreft mee op. Tick hield van werken, Leaf van spelen. Tick maakte graag dingen, Leaf maakte graag stuk. Tick was tien, Leaf nog geen vijf.”
Wanneer Tick op een dag in de verte de Drenen ziet naderen, herinnert hij zich de dringende woorden van zijn opa: hij moet de vluchttas pakken en naar de Koningsburcht gaan, daar zullen ze veilig zijn.
“Onthoud wat ik je geleerd heb, Klein Wonder. Klein Wonder. Zo noemde grootvader hem, waarom wist Tick niet.”
Wat volgt is een lange en gevaarlijke reis vol onverwachte ontmoetingen, spannende wendingen en ingrijpende gebeurtenissen. De tocht naar de Koningsburcht stelt niet alleen hun moed, maar ook hun onderlinge band op de proef.
Het verhaal leest vlot en meeslepend; de gebeurtenissen volgen elkaar in hoog tempo op zonder gehaast te voelen. Klein wonder is een spannend en ontroerend avontuur dat je bijblijft. Ik las al ergens dat het bestempeld werd als “Een nieuwe klassieker” en dat is het ook precies! Dit is zo’n tijdloos verhaal dat nog jaren kinderen zal blijven boeien.
“Als je maar één kans hebt, Klein Wonder, dan moet je die grijpen.”