Abel en Olle

“..... of je nou als eend, kolibrie, vlinder, kubuskwal, muntjak, bultrug, pes, mens, pijlworm, naaktslak, (....) of varken ter wereld komt, eenmaal levend op aarde gekomen wil je nog maar één ding, en dat is blíjven leven. Zelfs als je met je poten op beton staat.”

Abel rijdt al jarenlang dezelfde route: van de boerderij naar de slachterij, met honderd varkens achterin zijn wagen. Het is routine geworden. Tot hij op een dag bij een tankstation stopt voor een kop koffie en er ineens een big naast zijn truck zit

“De big had bloed aan zijn poot, een scheur in zijn oor en hij zat als een hondje op zijn achterwerk. Hij keek Abel een beetje verward aan met zijn blauwe ogen. Alsof hij zelf niet helemaal snapte hoe hij hier terecht was gekomen.”

Vanaf dat moment is alles anders. Abel valt als een blok voor dit aandoenlijke biggetje en zet hem voorin de cabine. Terugzetten is eigenlijk geen optie, niet met nog 99 varkens die ongetwijfeld maar al te graag hun kans op vrijheid zouden grijpen.…
De big krijgt de naam Olle. En dan blijkt Olle niet alleen een ontsnappingskunstenaar te zijn, maar ook een fantastische verhalenverteller. Want ja: hij kan praten. Net als alle andere varkens trouwens, alleen nemen mensen nooit de moeite om naar hen te luisteren.

Olle vertelt zoveel mooie verhalen dat Abel steeds de afslag naar het industrieterrein mist. Tot het moment komt waarop hij niet langer om zijn verantwoordelijkheid heen kan en, met pijn in zijn hart, de hele lading moet afleveren bij de slachterij. Of weet Olle toch nog een weg te vinden naar het Land van Stro en Modder?

Het is niet zo’n heel dik boek, leest vlot en bevat prachtige illustraties! (Geweldig ook dat staartje aan de O van Olle )
Toch is het verhaal allesbehalve licht. Het zet je onvermijdelijk aan het denken over onze omgang met dieren en de realiteit van de varkensindustrie.
(Iedereen die na het lezen van dit boek nog varkens wil eten, heeft echt geen hart ;-))