Lezersrecensie
Vakantie op het platteland
Toen ik klein was dacht ik dat ik Stop heette. Maar dat was omdat iedereen de hele tijd ‘Stop!’ tegen me riep. Nu weet ik dat ik Gurty heet, en dat is maar goed ook: dat is een veel mooiere naam.
Dit is zeer opmerkelijk: voor de eerste keer in de geschiedenis van de literatuur werd een boek geheel door een hond geschreven.
Wat een heerlijk avontuurlijk en grappig boek is dit. En niet alleen voor kinderen. Er zitten ook een hoop grappen in die alleen de volwassenen snappen. Extra leuk om samen te lezen.
“En als ik een vuurvliegje opeet, geven mijn drollen dan licht?”
In dit deel neemt Gurty je mee op vakantie en leer je al zijn vrienden/vijanden kennen. Het leukste vind ik zijn vriendinnetje Fleur. Fleur is niet normaal maar daar mag je niet mee spotten. (Bijvoorbeeld: bij sterke emoties worden haar ledematen zo stijf als die van een playmobilpoppetje. Dat noem je ‘kramp’ en dat is grappig, maar niet voor haar.)
Gurty laat je vooral zien hoe zijn favoriete vakantie er van dag tot dag uit ziet. Wat hij allemaal uitspookt, hoe hij over dingen denkt en hoe met vrienden/vijanden om gaat. En dat hij vooral heel erg gelukkig wil zijn. Want Gurty is dol op gelukkig zijn.
“O, wat was ik blij! Of nog beter: ik was gelukkig. En dat kwam goed uit, want weet je, ik ben dol op gelukkig zijn.”
Wat het boek nog iets extra’s geeft, is dat er aan het einde nog puzzels, spelletjes en raadsels te vinden zijn.
Wil je een grappig, avontuurlijk verhaal? Waar je met een glimlach in begint en maar ook eindigt met een glimlach? Leuk voor jong en oud? Dan kan ik je dit boek zeker aanraden.