Wat is jouw happy place?

Harriet en Wyn zijn het perfecte stel. Ze passen bij elkaar als brood en boter, gin en tonic, David en Victoria Beckham. Elk jaar brengen ze een week door op hun vaste vakantie adres met hun vriendengroep. Maar dit jaar is alles anders. Niet alleen gaat het vakantiehuis verkocht worden, maar Harriet en Wyn zijn ook al zes maanden uit elkaar. Omdat dit de laatste keer is dat ze hier samen met iedereen kunnen zijn, besluiten ze een week lang te doen alsof ze nog steeds een koppel zijn. Na jaren van verliefdheid, hoe moeilijk kan het zijn om hun liefde nog één week te faken… in het bijzijn van de mensen die hen het beste kennen?

“Zelfs wanneer iets moois kapot gaat, kun je nog met een goed gevoel terugkijken op het ontstaan ervan.”

De boeken die ik van deze auteur las vond ik echt heel erg leuk. Happy Place kreeg niet van iedereen net zo’n goede reviews als de rest van de boeken. Dus ik had er een hard hoofd in, maar ik had er echt heel veel zin dus ben ik toch maar begonnen en ik ben niet teleurgesteld.

Vanaf het moment dat ik begon met lezen was ik nieuwsgierig naar het verhaal van Wyn en Harriet. Maar ook waarom zijn ze uit elkaar? En op de een of andere manier kon ik het ook niet meer wegleggen.

Ik vind dat de personages genoeg diepgang hebben. Maar ook beide een mooie persoonlijke groei doormaken. Communicatie is the key. Blijven praten in plaats van dingen invullen voor een ander. Wat ergens herkenbaar is want ik betrap mezelf daar ook wel eens op.

“Mijn beste vriendinnen lieten me kennismaken met een ander soort stilte, de rust die je ervaart wanneer je iemand zo goed kent dat je de stilte niet hoeft op te vullen. En ook met een ander soort luidruchtigheid: lawaai maken om iets te vieren, omdat je blij bent dat je leeft, hier en nu.”

Het verhaal draait ook een beetje om de vrienden rondom Wyn en Harriet. Ik vond dat je hen ook goed genoeg kent om helemaal mee te gaan in het verhaal. Ze voelen heel realistisch. Het voelt alsof een vriendin je het hele verhaal vertelt.

Wat typisch Henry is, is dat ze heden en verleden met elkaar verbind en zo krijg je het langzamerhand hele verhaal te zien. Als de verhaallijn je aanspreekt en de personages je raken dan weet je dat het verhaal goed gaat zijn.

“In zeker zin is het een opluchting dat nu alles op tafel ligt, maar toch zou ik alles terug nemen als het kon. Ik zou er alles voor over hebben om terug te gaan naar mijn happy place, naar die plek die losstaat van de tijd, waar het echt leven ons niet kan deren.”

Happy Place is verhaal over ontdekken waar je (t)huis is.

“Alles verandert. Zo hoort het ook. De tijd laat zich niet tegenhouden.”

Het boek krijgt 4,5 ster (afgerond 5) want ik vond het echt een goed verhaal. Aan het einde gebeuren er wat dingen waarvan ik denk dat had iets beter uitgewerkt kunnen zijn. Maar dat was voor mij zo minimaal dus het aantal sterren verandert daardoor niet. Ik heb echt helemaal meegevoeld. Ik ben verliefd geweest en tegelijkertijd voelde ik me verdrietig. Het voelde als een naderend afscheid, van vrienden en van bepaalde plekken. Maar niets is minder waar. Het was een mooie groei van alle personages.