Wow

Beest. Door Lisa Taddeo.

Beest is het eerste fictie boek van Taddeo die beroemd werd met haar non-fictie boek Drie vrouwen. Dat boek werd, terecht, een hele hype. Terecht omdat het vrouwen aan het woord laat, echte vrouwen, die in geuren en kleuren vertellen over hun seksualiteit met alles erop en eraan. Het complete verhaal. Jammer genoeg komt daar vaak een #metoo stuk bij kijken.

Zo ook in Beest. Fictie maar daarom niet minder pijnlijk. We volgen Joan die een zwaar verleden heeft en de stad uitvlucht nadat één van haar minnaars zich voor haar ogen door het hoofd schoot. Het ganse boek is een soort van monoloog/brief (wat het weer een beetje een non-fictie kantje geeft hoewel het dat niet is). Het maakt het verhaal, wat an sich al spannend en rauw genoeg is, nog spannender.

Op de achterflap lees ik dat Kirkus Reviews het ‘een erotische, emotionele thriller’ noemt. Zo ver zou ik niet gaan maar het is wel een boek dat zo geschreven is dat je het met een zekere onrust en nieuwsgierigheid leest. Je wil weten wat er in het leven van Joan voorgevallen is, naar wie ze op zoek is en wat ze van plan is.

Het kan aan mij liggen, te hoge verwachtingen, net zoals bij Drie vrouwen, maar ik had het boek nog beter verwacht. Misschien is het gewoon de berg ellende die mannen vrouwen aan kunnen doen (en Joan krijgt meer dan haar deel) die me een beetje misselijk maakt, wat het lezen niet bevordert. Maar wat wel een compliment is voor de schrijfstijl van Taddeo.

Verwacht je aan rauwe, pijnlijke, ruwe, hardhandige, intrieste verhalen en voorvallen. Wapen even je hart en ziel en laat je onderdompelen in een Beest-ige wereld. Die gelukkig ver van mijn bed staat.