Lezersrecensie
Ingewikkeld en omslachtig
Cultureel antropoloog en natuurvoedingsadviseur Nicole van der Spek schrijft ook thrillers. Haar kennis over menselijk gedrag en cultuur zorgt ervoor dat maatschappelijke thema’s en diepe emoties in haar boeken volop aanwezig zijn. Ontaard is haar derde boek, na Ontspoord (2023) en Ongezien (2024).
Na de vondst van menselijke resten in het bos duikt onderzoeksjournalist en voormalig oorlogsverslaggever Maaike de Ridder meteen in een oude vermissingszaak. Maar ze stuit op duistere geheimen en er is iemand die liever niet heeft dat die boven tafel komen. Maaikes zoektocht is niet zonder gevaar.
Ontaard bestaat uit korte hoofdstukken in verschillende tijdlijnen, in heden en verleden. Al snel vliegen allerlei namen om de oren. Het verhaal kent veel personages die niet allemaal rustig geïntroduceerd worden. Ze buitelen door elkaar en komen kriskras terug in het verhaal, zonder een paar woorden ter herkenning. Het is heel lastig om te blijven onthouden wie die personen allemaal zijn, omdat terugbladeren niet helpt.
Bij Maaike zit de spanning van haar tijd als oorlogsverslaggever nog volop in haar lijf. Van der Spek legt daar tijdens het hele verhaal veel nadruk op, ze blijft maar herhalen dat Maaike een verleden als oorlogsverslaggever heeft en dit gaat op den duur irriteren. Langzamerhand weet de lezer dat wel.
Maaike bijt zich dusdanig vast in de vermissingszaak, dat de lezer zich af ten toe even moet realiseren dat ze verslaggever is en geen rechercheur van politie, of later ook geen advocaat in familierecht.
Sommige scènes in Ontaard doen onwaarachtig aan, misschien door taalgebruik of een te hoog tempo, waardoor het afgeraffeld wordt. Toeval speelt hier en daar een te grote rol en dat geeft het verhaal een onrealistisch randje. Ook in de stukken van de mysterieuze persoon die alles weet en Maaike op de voet volgt. Het kan bijna niet dat die terwijl er een politiehond rondloopt niet betrapt wordt.
Heel gemakkelijk kan er bij de lezer al een vermoeden rijzen waarnaar de ontknoping zal gaan leiden. Maar het duurt even voordat Van der Spek dit toegeeft, er is nog een aantal tussenstappen nodig. En hoewel het vermoeden klopt, is er toch veel meer aan de hand. Van der Spek gooit er nog een grote dosis spanning in die de lezer weer rechtop laat veren in zijn stoel.
De uiteindelijke plot, die naar boven komt terwijl de vele namen nog steeds om de oren blijven vliegen, is ongeveer wat te verwachten was, maar te ingewikkeld en door de schrijfstijl overtuigt het niet.
Nicole van de Spek heeft zeker potentie als thrillerauteur. Wanneer zij erin slaagt haar verhalen zonder het risico van haar valkuilen te vertellen, kunnen we nog veel van deze auteur verwachten.
Ontaard is een psychologische thriller met thema’s als verlies, adoptie, ingewikkelde familierelaties, misbruik en waar onvervulde kinderwensen toe kunnen leiden. Er zijn wat parallellen met Vertel het niemand (Linda Jansma), waar het hoofdpersonage voormalig oorlogsfotograaf is.
Deze recensie staat ook op vrouwenthrillers.nl Ik gaf hem 3,5 sterren.
Na de vondst van menselijke resten in het bos duikt onderzoeksjournalist en voormalig oorlogsverslaggever Maaike de Ridder meteen in een oude vermissingszaak. Maar ze stuit op duistere geheimen en er is iemand die liever niet heeft dat die boven tafel komen. Maaikes zoektocht is niet zonder gevaar.
Ontaard bestaat uit korte hoofdstukken in verschillende tijdlijnen, in heden en verleden. Al snel vliegen allerlei namen om de oren. Het verhaal kent veel personages die niet allemaal rustig geïntroduceerd worden. Ze buitelen door elkaar en komen kriskras terug in het verhaal, zonder een paar woorden ter herkenning. Het is heel lastig om te blijven onthouden wie die personen allemaal zijn, omdat terugbladeren niet helpt.
Bij Maaike zit de spanning van haar tijd als oorlogsverslaggever nog volop in haar lijf. Van der Spek legt daar tijdens het hele verhaal veel nadruk op, ze blijft maar herhalen dat Maaike een verleden als oorlogsverslaggever heeft en dit gaat op den duur irriteren. Langzamerhand weet de lezer dat wel.
Maaike bijt zich dusdanig vast in de vermissingszaak, dat de lezer zich af ten toe even moet realiseren dat ze verslaggever is en geen rechercheur van politie, of later ook geen advocaat in familierecht.
Sommige scènes in Ontaard doen onwaarachtig aan, misschien door taalgebruik of een te hoog tempo, waardoor het afgeraffeld wordt. Toeval speelt hier en daar een te grote rol en dat geeft het verhaal een onrealistisch randje. Ook in de stukken van de mysterieuze persoon die alles weet en Maaike op de voet volgt. Het kan bijna niet dat die terwijl er een politiehond rondloopt niet betrapt wordt.
Heel gemakkelijk kan er bij de lezer al een vermoeden rijzen waarnaar de ontknoping zal gaan leiden. Maar het duurt even voordat Van der Spek dit toegeeft, er is nog een aantal tussenstappen nodig. En hoewel het vermoeden klopt, is er toch veel meer aan de hand. Van der Spek gooit er nog een grote dosis spanning in die de lezer weer rechtop laat veren in zijn stoel.
De uiteindelijke plot, die naar boven komt terwijl de vele namen nog steeds om de oren blijven vliegen, is ongeveer wat te verwachten was, maar te ingewikkeld en door de schrijfstijl overtuigt het niet.
Nicole van de Spek heeft zeker potentie als thrillerauteur. Wanneer zij erin slaagt haar verhalen zonder het risico van haar valkuilen te vertellen, kunnen we nog veel van deze auteur verwachten.
Ontaard is een psychologische thriller met thema’s als verlies, adoptie, ingewikkelde familierelaties, misbruik en waar onvervulde kinderwensen toe kunnen leiden. Er zijn wat parallellen met Vertel het niemand (Linda Jansma), waar het hoofdpersonage voormalig oorlogsfotograaf is.
Deze recensie staat ook op vrouwenthrillers.nl Ik gaf hem 3,5 sterren.
1
Reageer op deze recensie
