Oversharing

De flaptekst:
‘Ooit was Iris gelukkig. Ze had een huis, een man, de belofte van een gezin. Nu is ze gescheiden en verhuurt ze haar logeerkamer om rond te komen. Het had erger gekund - maar het had ook béter gekund. Als Maddy er niet was geweest. Maddy, de vrouw haar leven heeft verpest.

Influencer Maddy heeft haar merk opgebouwd rondom ‘haar gelukkige gezinnetje’. Ze is beroemd om haar wholesome video’s over het leven met haar man en schattige tweeling. Iris gelooft er geen bal van. En ze gaat bewijzen dat het allemaal nep is…’

‘Mensen maken fouten maar meestal bedoelen ze t niet zo kwaad.’ Deze slogan loopt toch wel als een rode draad door het boek. Elk verhaal heeft natuurlijk twee kanten en soms kun je er compleet langs zitten.

In het begin lezen we vooral vanuit Iris. Je leeft heel erg met haar mee en krijgt een beetje een hekel aan Maddy, die haar man van haar heeft afgepakt. En dan post Maddy ook nog eens van die überschattige video’s van haar gelukkige gezinnetje in matchende pyjama’s.. vreselijk vindt ze het! ‘Ik voel me net een superheld,’ zegt Iris: ‘doordeweeks een beschaafde keukenontwerper en in het weekend een wraakzuchtige schurk.’

In het tweede deel van het boek leren we ook Maddy beter kennen en dan wordt het plaatje pas compleet. Zowel Iris als Maddy maken een mooie ontwikkeling door.

Jane Fallon heeft een hele leuke schrijfstijl met veel humor. Die scène met de geurkaars: heerlijk, alsof je het zo voor je ogen ziet gebeuren.

Koester je vrienden en familie. ‘Iedereen heeft zo z’n eigen sores en doet ook maar gewoon z’n best.’

‘Ik kon nooit verder, omdat ik vastzat in het drijfzand van het verleden.’

@uitgeverijdefontein @janefallon2 bedankt voor het leuke recensie-exemplaar!

Heb jij al eens iets gelezen van Jane Fallon?