Lezersrecensie
EEN VERHAAL APART
Opnieuw doorzocht ik in mijn boekenkast het hoekje met ongelezen boeken. Mijn keuze viel op 'De een van de ander' van Philip Kerr (1956-2018), een begenadigd schrijver met tientallen titels op zijn naam. Volgens Het Parool is dit “een van de beste thrillers in jaren”. Dat zou goed kunnen, al kan ik dat zelf moeilijk beoordelen, omdat ik niet veel thrillers lees. Maar Philip Kerr… dat is een verhaal apart.
Jaren geleden las ik zijn Berlijnse trilogie, het begin van een reeks van uiteindelijk veertien boeken over politieman en later privédetective Bernie Gunther. Sindsdien pakte ik af en toe een van die titels op. 'De een van de ander' bleek opnieuw een echte Kerr: een thriller waarin feit en fictie op meesterlijke wijze samenvloeien. Zo laat hij bijvoorbeeld Eichmann optreden in een bijrol, in een verhaal dat begint wanneer Frau Warzok aan Gunther vraagt haar man op te sporen, die niet uit de oorlog is teruggekeerd. Vanaf dat moment buitelen de gebeurtenissen in hoog tempo over elkaar heen en verschijnen steeds nieuwe, en soms ronduit duistere, personages ten tonele. Zelfs met malaria besmette muskieten komen voorbij.
Het is knap, heel knap, hoe Kerr historische werkelijkheid en literaire verbeelding smeedt tot een verhaal dat je blijft lezen. Jammer dat hij al op 62-jarige leeftijd is overleden. Zijn oeuvre blijft echter een rijke bron voor iedereen die meer inzicht wil krijgen in de schaduwkanten van de Tweede Wereldoorlog.
Jaren geleden las ik zijn Berlijnse trilogie, het begin van een reeks van uiteindelijk veertien boeken over politieman en later privédetective Bernie Gunther. Sindsdien pakte ik af en toe een van die titels op. 'De een van de ander' bleek opnieuw een echte Kerr: een thriller waarin feit en fictie op meesterlijke wijze samenvloeien. Zo laat hij bijvoorbeeld Eichmann optreden in een bijrol, in een verhaal dat begint wanneer Frau Warzok aan Gunther vraagt haar man op te sporen, die niet uit de oorlog is teruggekeerd. Vanaf dat moment buitelen de gebeurtenissen in hoog tempo over elkaar heen en verschijnen steeds nieuwe, en soms ronduit duistere, personages ten tonele. Zelfs met malaria besmette muskieten komen voorbij.
Het is knap, heel knap, hoe Kerr historische werkelijkheid en literaire verbeelding smeedt tot een verhaal dat je blijft lezen. Jammer dat hij al op 62-jarige leeftijd is overleden. Zijn oeuvre blijft echter een rijke bron voor iedereen die meer inzicht wil krijgen in de schaduwkanten van de Tweede Wereldoorlog.
1
Reageer op deze recensie
