Een matras op bokkenpootjes

De moeder van Isabelle heeft 'op die kerst van wat ik het jaar nul noem de deur met een knal achter zich dichtgeslagen, om niet meer terug te keren. Om nog niet terug te keren.' Sinds het vertrek van haar moeder leeft Isabelle in de wereld, en niet meer in de werelt. Ze heeft het er moeilijk mee. Ze mist haar moeder en haar vader weet helemaal niet wat er in haar omgaat. Hij is weliswaar de liefste papa van de werelt, maar ook de onnozelste. Hij vertelt zijn eigen waarheid: er is iets geknapt in het hoofd van Isa's moeder waardoor ze niet langer meer kon leven...meer lezen?

De volledige recensie is te vinden op Chicklit.nl