Wat een moedige vrouw! RESPECT

Wat een moeder lijden kan…
Emigreren (aka vluchten door haar man) uit Nederland naar Frankrijk. Met 2 kleine kinderen. Bedrogen door goedgelovigheid en ergens terecht komen waar ontdekt wordt dat het project waarvoor geëngageerd en geïnvesteerd was niet bestaat.
Met de moed der wanhoop én de hulp van de lokale bevolking trachten te leven en te overleven. De ene tegenslag na de andere. O.a. brand. Nog meer kinderen, een miskraam en 1’tje met het syndroom van Down. En maar sleuren en slaven om de ultieme droom te verwezenlijken. Mét de hulp van St. Thérèse en het onwankelbare geloof in haar. Daarna, na jaren van moed en zelfopoffering terug richting Nederland. Daar komt finaal, wat al sluimerde van in het begin aan de oppervlakte… Chris, de man van Ans is homo. Er is geen weg meer terug nu. Een scheiding is een feit maar is niet definitief het einde van hun liefde en vriendschap. Wat een bijzonder verhaal. Van een bijzondere moedige, bescheiden en kranige, sterke vrouw m. Bewondering, verwondering, ontroering, boosheid, verdriet, liefde enz. Ik zat op een emotionele rollercoaster en moet er van bekomen. Dankjewel Christophe om het verhaal van uw familiegeschiedenis te delen!