spannend einde maar komt heel langzaam op gang

Mijn eerste Lucy Foley boek en ik had er hoge verwachtingen van.

Een bruiloft op een verlaten eiland, gasten met elk hun eigen geheim. Eén dode, meerdere mensen met een motief. Een recept voor een spannend boek.

In het boek schiet je steeds heen en weer tussen verschillende personen en tussen het heden en het verleden. Hierdoor wordt een bepaalde spanning opgebouwd. Je wilt immers weten welk geheim ze met zich meedragen. Maar…. De eerste 200 pagina’s gebeurde er weinig spannends. De opbouw was er, maar er gebeurde niks. Een te uitgebreide beschrijving van de locatie die mij totaal niet kon boeien. Achtergrond over de mensen die weinig interessant was. Meer dan eens getwijfeld om het boek permanent weg te leggen. Pas voorbij de helft van het boek gebeurd er echt wat. Ik vind het knap hoe Lucy alles in elkaar heeft weten te draaien en aan elkaar heeft gelinkt aan het einde. Al denk ik dat ik het persoonlijk leuker had gevonden wanneer de dader niet onthult was. Dat je gaat gokken wie het was. Er waren er immers genoeg met een motief. Voor mij geen aanrader en ik zal dan ook niet snel nog een boek van haar lezen.