Ja, nee, ja, nee, misschien

Boek 1 vond ik gewoon een schizofreen boek waarbij ik van liefde naar haat ging en weer terug. Toch wilde ik boek 2 lezen. Deze vond ik beter. Ten eerste bleef het boek stabiel en had het niet, net als boek 1, dat het halverwege een duikvlucht naar beneden nam. Maar het verhaal?! Er was meer spanning, meer spice, maar ook nog meer ongeloofwaardigheid. Je kunt mij niet vertellen dat 1 simpele opname de meest machtige man kan verslaan en een heel huis kan laten vallen. Of dat de meest gevaarlijke crimineel een verlegen poesje blijkt te zijn. Ook de “liefdes” relatie was op z’n zachts gezegd merkwaardig. Bijna alsof de schrijfster het perse wilde laten werken zodat ze wat spice toe kon voegen. Al met al toch drie sterren omdat het beter was dan deel 1. Maar waar ik, na het lezen van deel 1, nieuwsgierig was naar deel 2, zou ik nu geen eventueel derde deel meer oppakken. Griekse mythologie in een futuristisch jasje is eigenlijk gewoon goden met computers en dat boeit me blijkbaar niet genoeg om door te blijven gaan.