Lezersrecensie
Het leven is net als de golven van de zee.. soms heftig.. en soms kun je rustig ronddobberen..
Hoe leef je verder na de zelfgekozen dood van je geliefde? Sinds het verlies van haar verloofde is Anna lamgeslagen door verdriet, totdat er een herinnering op haar telefoon verschijnt over een reis die zij en Ben samen zouden maken. Anna besluit impulsief om de zee op te gaan met hun zeilboot, en zo in haar eentje de reis te maken. Maar na een woelige nacht beseft ze dat ze het niet alleen kan. Ze huurt professioneel zeiler Keane in om haar te helpen. Net als Anna worstelt Keane met de realiteit van een totaal andere toekomst dan hij had gepland. Anna en Keane moeten allebei ontdekken dat het nooit te laat is om een nieuwe koers te varen.
“Wind in de zeilen” is een prachtig verhaal over jezelf opnieuw uitvinden, een nieuwe start met nieuwe dromen en het loslaten van het verleden, maar niet vergeten, geschreven door Trish Doller. Je leest het verhaal vanuit het perspectief van Anna, een vrouw die haar weg kwijt is, zonder dat ze hier voor gekozen heeft, het overkwam haar. Ze weet niet goed hoe ze haar leven weer op kan pakken na de zelfmoord van haar vriend Ben. Haar leven staat compleet op zijn kop en het liefste ligt ze alleen nog maar in bed, ze is gebroken. Dan besluit ze de huur en haar baan op te zeggen en de zeiltocht die op de planning stond om met Ben te maken toen hij nog leefde, toch te gaan maken, alleen! Wat een dapper besluit, maar het roer omgooien is misschien nog het enige dat ze kan doen om zichzelf uit deze situatie te redden. Ze vertrekt zonder om te kijken, ze moet dit doen. Anna komt er alleen wel vrij snel achter dat ze deze lange, pittige en zware reis op de zeilboot nooit alleen kan doen slagen en dus besluit ze iemand in te huren om haar te helpen en zo komt Keane, zeiler in hart en nieren aan boord.
Zowel Anna als Keane vechten met elk hun eigen problemen uit het verleden, beide op hun eigen manier. Keane heeft een prothese en moest zijn dromen om professioneel zeiler te worden daardoor opgeven, maar dromen kunnen veranderen of je kunt ze bijschaven in de loop van de tijd. Dit is iets dat ze leren tijdens deze reis en daarnaast zie je ook dat ze zichzelf ontwikkelen en steeds meer nieuwe kansen beginnen te zien. Ze bouwen samen een mooie band op en voelen elkaar goed aan. Je merkt tijdens het lezen al gauw dat de chemie goed zit tussen deze twee, maar is de tijd al rijp om door te gaan na alles wat ze meegemaakt hebben?
De schrijfstijl van Trish Doller is vlot, aandoenlijk, meeslepend, vermakelijk en pakkend. Je bent eigenlijk vanaf de eerste pagina nieuwsgierig wat dit verhaal allemaal gaat brengen en of Anna het heft weer in eigen handen durft te nemen om door te gaan. Verlies en rouw lopen al een rode draad door dit verhaal heen, maar niet op een zware manier. Het is er gewoon, net als de golven van de zee, de ene golf is heftiger dan de andere, maar er zijn ook momenten van rust zodat je even kunt ronddobberen. Momenten die je bij kunt sturen, maar ook momenten die je over je heen moet laten komen en moet uitzitten. De opbouw verloopt rustig en chronologisch naar het einde toe, het verhaal kabbelt gewoon op een fijn tempo door, zonder dat het saai is. Toch miste ik persoonlijk nog wel een beetje drama of een onverwachtse wending, maar ondanks dat sloeg ik dit verhaal met een grote glimlach dicht. “Wind in de zeilen” is een prachtig verhaal over verlies en rouw, maar ook over hoop en nieuwe dromen! Zeker een aanrader voor alle feelgoodliefhebbers.