Een avontuur in het 16°-eeuwse Venetië

Een sfeertekening van het Venetië in de 16° eeuw aan de hand van de wedervaren van Hannah Levi, een joodse vroedvrouw, vertelt in een trilogie, waarvan dit het derde deel is.

Op het boek staat dat dit een historische roman is. Of dit correct is hangt af van de definitie die u er aan geeft. De schrijfster heeft zonder enige twijfel heel wat opzoekwerk gedaan over het leven in die tijd in Venetië, wat blijkt uit de – soms wat langdradige – beschrijvingen van de stad, de gebouwen en de inrichting. Er zijn diverse historische feiten en zelfs personages in verwerkt, maar het blijft allemaal het kader en de achtergrond waarbinnen het verhaal zich afspeelt. Rich houdt zich niet strak aan de geschiedkundige feiten, maar veroorloofd zich enkele “dichterlijke vrijheden”.

De tegenstellingen tussen de leefwereld van de joden en deze van de christenen is een belangrijk thema en wordt degelijk uitgewerkt. In het tweede deel, dat zich afspeelt in Constantinopel wordt de leefwereld van de Ottomanen ook behoorlijk beschreven. Het geschiedkundige komt dus wel degelijk aan bod, maar het verhaal blijft het centrale thema en is veel belangrijker dan het geschiedkundige aspect.

Het is een verhaal met “goeden” en met “slechten”. De goeden zijn de hoofdfiguren, de helden, de geliefden. Ze zijn sterk, overwinnen alles, kunnen zowat alles. Het boek heeft een happy end. De slechten zijn hebberig, verdorven, liegen en bedriegen en maken geen deel uit van een warm gezin. Het verhaal heeft dan ook duidelijk een romantisch aspect.

De hoofdfiguren worden verwikkeld in de wildste verhalen. Ze worden gezocht, opgejaagd, gevangen gezet, ze moeten zichzelf verdedigen op de rechtbank en met geweld, maar ze komen er uiteraard mee weg. Als dusdanig is het voor mij een “avonturenroman”. De geloofwaardigheid is niet hoger dan deze van een soap op televisie.

De trilogie kan best in volgorde worden gelezen omdat de verhalen elkaar opvolgen, maar het is geen absolute vereiste. Rich geeft in het 2° en het 3° deel voldoende informatie om het verhaal ook te kunnen volgen als je het vorige deel niet hebt gelezen. Als je de boeken wel allemaal gelezen hebt zijn de herhalingen wel storend, waar ik in dit derde deel wel last mee had.

Het boek is een mengeling van geschiedkundige feiten en een avontuurlijke vertelling met een romantisch tintje. De schrijfstijl is vlot, al breken de soms wat langdradige beschrijvingen de vlotheid enigszins. Het is niet mijn favoriete stijl, maar het zijn werken die volgens mij heel wat mensen wel degelijk aanspreken. Het is makkelijke vakantielectuur, maar voor mij blijft het net wat te mager. Het eerste deel vond ik het sterkste werk van de drie.