Hoop is grappig. Het is geen plan.

Hou oud zou ik geweest zijn, toen ik me volledig verloor in Tom Sawyer en Huckleberry Finn?

In mijn herinnering las het als een spannend, exotisch avonturenboek, vol schalkse deugnieterij - ‘De Schelmen van de Mississippi’ had evengoed de titel kunnen zijn.

Geen idéé had ik dat Sawyer eigenlijk een eigenwijs racistisch snotjong was.

Gaf ook niet, ik was toch al meer fan van Finn.

Maar dat de volledige onderlaag - uitbuiting en slavernij - me toen geheel ontging, dat komt wel binnen.

Goed dat Percival Everett dat ruim veertig jaar later even voor me rechtzet.

Met mijn excuses aan Nigger Jim.

Oftewel James.