Verrassend vegetarisch standaardwerk

Vegetarisch koken wordt steeds populairder, en daarmee ook de behoefte aan lekkere recepten voor een volwaardige maaltijd op basis van groenten. De schrijver en kok Pierre Winkler speelt hier met zijn kookboek, De Winkler Keukenprins, – een mooi gevonden titel – uitstekend op in. Hij kiest voor een heel eigen signatuur, waarmee hij zich duidelijk weet te onderscheiden van de gangbare vegetarische kookboeken. Winkler (1958) is doctor in de klassieke talen, schrijver van boeken over o.a. bedrijfsethiek, communicatie en management, maar vooral een gepassioneerd kok met veel kennis van en ervaring met de vegetarische keuken. Zijn kookboek bevat meer dan honderd maaltijdsuggesties die bestaan uit een combinatie van twee of drie groenterecepten. De inhoudsopgave met al die suggesties doen je meteen het water in de mond lopen. Je kunt natuurlijk ook zelf kiezen welke groenterecepten je wilt combineren. Zo maak je dan je eigen maaltijdideeën naast de suggesties uit dit boek. De auteur heeft gekozen voor een duidelijke culinaire insteek: maaltijden waarmee je bij een diner je gasten echt kunt verrassen. Maar gelukkig zijn de maaltijden vrijwel allemaal eenvoudig te maken en dus ook heel geschikt voor het dagelijks eten. Dat komt ook doordat de receptbeschrijvingen heel duidelijk en overzichtelijk zijn. In zijn inleiding zegt de auteur dat hij houdt van ‘Zen koken’, zonder stress dus. Daarom legt hij bij elke maaltijd heel duidelijk uit hoe je zijn recepten voorbereidt en hoe je ze makkelijk en inderdaad zonder stress kunt maken. Ik heb zo, terwijl ik toch echt geen ervaren kok ben, prachtige maaltijden weten te maken, zoals: 'Jamaicaanse aardappelkoekjes, kokospannacotta, salade en saus van mango', 'Tortilla met zeewier, wortelpuree en sperziebonenkoekjes met pimentónsaus' en 'Gefrituurde witte asperges met dragonmayonaise en in vanille gekonfijte tomaten'. Tot groot plezier van mijn gezinsleden en mijn vrienden. Wat ook heel fijn en bijzonder is aan dit kookboek: de desserts. Ook die zijn nagenoeg allemaal gebaseerd op groenten. Pompoencheesecake, spinaziegebak, bonbons met kerstomaatjes en zelfs spruitjescake, zo lekker allemaal. Opvallend is het dat de auteur duidelijk gekozen heeft voor de klassieke Europese kooktraditie. Exotische kruiden als koriander, kurkuma en andere oosterse kruiden gebruikt hij niet of zelden. Een slimme keuze, omdat hij zich daarmee duidelijk onderscheidt van de talloze Midden-Oosterse en Ottolenghi-achtige groentekookboeken die er al op de markt zijn. Hij laat zo ook zien dat je voor bijzonder en lekker eten heel goed zonder die exotische toevoegingen kan, heel verfrissend. Het boek is door de goede recepten zeker geslaagd als kookboek, maar ook als boekuitgave is het echt leuk. Dat komt in de eerste plaats door de vormgeving: wat is die mooi. Een goed formaat, met prachtige, moderne kleuren, een rustige bladspiegel en met heel geslaagde kleurrijke en moderne illustraties. Ook al is de hoeveelheid recepten groot, het leest allemaal heel rustig en overzichtelijk. Bovendien heeft de schrijver elk recept van een mooie – vaak erg geestige – inleiding voorzien. Vormgeving en inleidingen maken – naast de recepten - dat je het boek met veel plezier doorbladert en leest. Op de achterflap staat dat dit kookboek een standaardwerk gaat worden voor de vegetarische keuken. Ik denk dat de kans daarop vrij groot is: de vele mooie recepten, de rustige kookbeschrijvingen, en de fijne vormgeving geven er alle aanleiding toe. Een echte aanrader!