Knap antwoord op 1984

Julia kwam onder mijn aandacht omdat het Hebban boek van de maand (november 2023) was. De enthousiaste reviews van de Hebban-redactie maakten me nieuwsgierig naar dit boek.
In de jaren ’80 las ik 1984 voor de boekenlijst op school en het herlezen stond al even op mijn stond al een tijdje op mijn ‘to-do’ lijstje. Ik stelde het steeds uit, omdat ik opzag tegen de scene in Room 101, ik weet nog heel goed hoe vreselijk ik die toentertijd vond om te lezen.

Maar nu Julia verscheen was dat voor mij een goede reden om 1984 (in het Engels) te herlezen. Julia las ik min of meer simultaan in het Nederlands.
Het boek is volgens mij prima te lezen als je 1984 niet gelezen hebt, maar dan mis je hoe knap het is geschreven in ‘antwoord’ op 1984, dus ik raad aan om dit boek wel te lezen voor je aan Julia begint. (of door elkaar zoals ik deed)

‘Julia’ is een knappe hervertelling. Zie je als lezer in 1984 de gebeurtenissen door de ogen van Winston, nu krijg je het leven in Oceania en de liefdesrelatie door de ogen van Julia te zien. Dat maakt het verhaal completer.
Ze is dapper, gaat haar eigen gang binnen de regels en creëert zo een meer leefbare wereld voor zichzelf. Je krijgt meer te zien van hoe het dagelijkse leven in Oceania kan zijn geweest dan in 1984 naar voren komt, en natuurlijk ook van het leven voor de vrouwen. Maar dat maakt het nog geen feministische roman, zoals wordt aangeprezen, dat klopt voor mijn gevoel niet.
Het einde is verrassend en past voor mij wat minder in Orwell’s wereld en bij het dystopische karakter dat in 1984 zo duidelijk naar voren komt. Ook Julia is een boek dat je bijblijft, net als 1984.