Heftig verhaal

Dit is geen 'leuk' boek dat je puur voor je ontspanning leest, ik had er soms even geen zin in om door te lezen.
Het verhaal switcht tussen 2022 en 2013 en gaandeweg ontdek je als lezer wat er gebeurd is in het verleden. Ylva's muurtje van zelfbescherming wordt in 2022 langzaam afgebroken door de ontmoetingen die ze heeft, dat wordt heel mooi door elkaar verweven.
De eenzaamheid, onmacht en het onvermogen zijn heel goed beschreven en worden ook versterkt door het desolate Noorse landschap. Je zit helemaal in het hoofd van Ylva (ik was op een gegeven moment zelfs haar naam kwijt) en langzaam maar zeker komt weer terug wat er gebeurd is.
Het einde zag ik niet aankomen, daar heb ik ronduit bij zitten huilen.