Recensie: De Halve Maan - Mary Beth Keane

Malcolm en Jess lijken het goed voor elkaar te hebben. Hij heeft net de kans gekregen het café van zijn baas over te nemen. Zij werkt al jaren ambitieus aan haar advocatencarrière. En toch… Malcolm komt erachter dat de trouwe klanten van café De Halve Maan niet op vernieuwing zitten te wachten en dat winst maken moeizaam is. Jess worstelt met haar kinderwens, terwijl Malcolm en zij er niet jonger op worden. Langzaamaan begint Jess zich af te vragen of dit wel het leven is dat ze wil leiden.

'Telkens als hij naar het lege plafond staarde, terwijl zij lag te slapen, probeerde hij het moment te bepalen waarop de lijn die jaar in, jaar uit zo gestaag omhoog was gegaan een top had bereikt en was gaan dalen. Zoveel beloften. Ze hadden het gewoon verkwanseld en ze hadden het niet eens gemerkt tot het te laat was.'

Maak kennis met Malcolm: 45 jaar, één meter tweeënnegentig lang, breed, knap én charmant. En Jess: nog nét geen 41, mooi, grappig en anders dan andere meisjes, een weirdo. Ze nemen ons mee naar het plaatsje Gillam, waar de bar van Malcolm gevestigd is. Want in dit boek ga je naar de Halve Maan. Met enige regelmaat. Alleen zonder teut te worden.

We volgen, afwisselend, Malcolm en Jess. Herinneringen aan het verleden vormen een fundering, als achtergrond, als ondergrond, waardoor we als lezer steeds beter begrijpen hoe Malcolm en Jess op dit punt in hun leven aangekomen zijn.

De schrijfstijl van Mary Beth Keane is prettig en heeft een goede energie. Ze wisselt heden en verleden af, geeft ons een inkijkje in de hoofden van Malcolm en Jess en daardoor leren we beide personages goed kennen. Rauw. Over rouw. Een hartenwens - die maar niet in vervulling gaat. Die een wig creëert, drukt op hun relatie. Het neemt hun leven in beslag. Maar het wordt op zo'n manier beschreven dat je begrip voor beide personages kunt opbrengen.

Er gebeurt niet veel, het verhaal kabbelt rustig voort, maar tóch bleef ik geboeid. Nieuwsgierig, omdat er steeds meer achtergrond beschikbaar werd. Soms had ik wat moeite om te schakelen, maar bovenal liet ik mij meevoeren door dit meeslepende, ontroerende verhaal. In voor- en tegenspoed. ****