Recensie: De Spiegelpassante 4 - De storm van de echo's - Christelle Dabos

Tot Ophelia's grote schrik zijn de arken aan het instorten. Babel, de Pool en zelfs Ophelia's geliefde ark Anima brokkelen steeds meer af. Om een totale vernietiging te voorkomen moeten Ophelia en Thorn - nu ze weer herenigd zijn - de dader vinden. Maar hoe vind je iemand zonder te weten hoe hij of zij eruitziet? Voor Ophelia en Thorn zit er niets anders op dan de sleutel te vinden waarmee ze de echo's uit het verleden en het heden kunnen ontraadselen. Maar de tijd dringt...

'Als u echt de ander wilt begrijpen, moet u eerst de uwe vinden.'

Echo. Echo. Echo. De storm in mijn hoofd is tot rust gekomen. De vraag hoe het verhaal over de spiegelpassante zal aflopen, is beantwoord. De ontknoping waar ik maanden op heb gewacht, heeft zich voltrokken. Leegte. Dat is wat ik voel.

Dit vierde deel in de Spiegelpassante-serie begon met een aantal fijne herinneringen aan het derde deel. Herinneringen die meer dan welkom waren, want de details waren in de tussentijd enigszins verstoft.

Het verhaal las vlot, dankzij de fijne, beeldende schrijfstijl van Christelle Dabos, maar bevatte helaas nog maar een echo van de magie in vergelijking met de voorgaande delen. En met elke weerkaatsing van de echo nam die magie een fractie af. Met af en toe nog een sprankje, een opleving, die voelde als thuiskomen.

Jammer genoeg was het verhaal, voor mij, te complex. Het werd te technisch, waardoor het mij niet lukte het web van hersenspinsels te ontwarren. Wat dat betreft zat ik duidelijk niet op één lijn met hoe de auteur het verhaal bedoeld heeft. Wat ik erg jammer vond.

Ik sloeg dit boek dan ook met een dubbel gevoel dicht. Alsof ik onderweg iets verloren ben. Het was fijn om alle personages de revue te zien passeren. Om de groei te zien die Ophelia en Thorn doormaakten.

Dit laatste deel stond in het teken van het ontdekken wie je écht bent. Over jezelf zijn. Over de essentie van het leven. En het einde vond ik zeer poëtisch. Maar ergens ben ik teleurgesteld. Teleurgesteld dat ik de magie niet meer kon ontdekken. Het is een serie die ik, ooit, nogmaals wil lezen om te ontdekken wat ik over het hoofd heb gezien. ***