Een eind waardoor ik nú al verlang naar het laatste deel in deze serie

'De enige echte fout is de fout die je niet rechtzet.'

Soms vind ik het maar lastig... Lastig om in woorden te vangen wat ik van een boek vond. Dan wil ik een boek niet te kort doen. Óf de inspiratie ontbreekt om iets vernieuwends te schrijven over een vervolgdeel van een boekenserie.

Want wat zeg je nog over een derde boek in een serie waar je al enthousiast over bent? De schrijfstijl van Christelle Dabos blijft geweldig. Ze weet het verhaal zo beeldend te beschrijven dat het net is alsof je als sjaal om de nek van Ophelia hangt. De worldbuilding is wederom erg sterk en ik vond het heerlijk om door Ophelia gedragen te worden. Je weet wel, om haar nek. Mee op avontuur.

Het verhaal begint met een korte herinnering aan deel 2. Wat ik erg prettig vond en ook de kaart van de windrozen en hun bestemmingen vond ik van toegevoegde waarde. Daardoor snap ik nu nog beter welke arken, én de daarbijbehorende familiegeesten, er zijn.

'Naar huis teruggaan was altijd net zo vanzelfsprekend geweest als 's morgens wakker worden.'

Het verhaal kwam alleen wel wat traag op gang. Christelle nam de tijd om alle ontwikkelingen grondig uit te werken, wat ik fijn vond, maar dáárdoor moest ik wel mijn hoofd erbij houden. Het duurde íéts te lang voor er wat actie in het verhaal kwam. Actie die ontstond doordat Ophelia haar eigenwijze zelf is gebleven. Ze heeft ábsoluut niet geleerd van vorige rampen.

'Thorn had gelijk, ze had echt een bovennatuurlijke aanleg om rampen te ontketenen.'

Máár door de goedheid in haar hart blijf ik Ophelia een fantastisch personage vinden. En ook in dit deel heb ik haar nóg beter leren kennen. Je leert haar beter kennen en je ziet hoe geheimen steeds meer aan het oppervlak van de spiegel verschijnen. Voor Ophelia, maar ook voor ons als lezer.

'Eindelijk zou ze zien hoe de stukjes van de puzzel zich samenvoegden.'

En doordat puzzelstukjes in elkaar vallen, werk je toe naar een fantastische ontknoping.
Het einde zat écht heel goed in elkaar. Een eind waardoor ik nú al verlang naar het laatste deel in deze serie. Ik geef het boek ****