Vermoeiend, moeilijk maar geschiedkundig leerzaam

Het staat al jaren in mijn kast. Een bevlieging heeft het er mij doen uitnemen en lezen.
Voordat men een verhaal krijgt voorgeschoteld krijgt men al een waarschuwing van de vertaler.
Dit gaat niet meevallen.
Dit wordt niet leuk om lezen.

Hoewel het zeker in het begin van de verhalen allemaal best meevalt. Wie Solzjenitsyn al gelezen heeft weet dat de man vooral een boontje heeft voor "de" waarheid.. Blijkbaar is zijn obsessie om de Russische taal te ontdoen van Westerse invloeden redelijk goed opgevangen zodat wat ik al gelezen heb, best meevalt. Dus ik heb er goede moed op.

En ja, het is een wandeling door de 20ste eeuw van Rusland (USSR). Van net na de revolutie, de chaos en de onmenselijkheid van de "enige echte" revolutionairen. over de tweede wereldoorlog, de dood van Stalin die een wild west lynchpartij binnen de opperste sovjet ontketend tot aan de perestroika en glasnost van Gorbachov en Jeltsin Bepaalde dingen zijn nieuw en werpen, mits wat internet zoekwerk een bredere kijk op de geschiedenis. Zeer zeker interessant voor historici en geïnteresseerden.

Maar de schrijver zijn hang naar waarheid, zijn moraliserend ondertoontje en de eindeloze drift naar details maken het uiteindelijk een vermoeiend boek. Net genoeg verhalen. Eéntje meer zou mij doen afhaken hebben. Niet vlot leesbaar (oa door de eindeloze diarree aan namen), niet spannend en eigenlijk (maar daar zal de vertaling naar het Nederlands wel voor iets tussen zitten) niet echt mooi geschreven.

Ik ben blij dat ik dit boek heb gelezen. Raad ik het aan ? Mocht u interesse in Rusland hebben, zeer zeker. Het geeft een (onrechtstreekse) inkijk hoe de Russische mens geworden is, wat die nu is. Een kuddedier dat zich achter leiders schaart. Wat ook in de hedendaagse actualiteit toch wel een breder zicht geeft op de internationale ontwikkelingen.
Gewoon voor het leesgenot zou ik het niet doen. De revolutie en de chaos erna kan men veel mooier lezen in Dr Zhivago van Pasternak en de rampzalige periode van perestroika en post-glasnost is veel leesbaarder beschreven in "het einde van de rode mens" van Svetlana Alexijevitsj