Een zoektoecht naar Thuis

Het verhaal van de zwaar gehavende levens van Frank en Cee. En zoals Toni Morrison in (bijna) al haar boeken doet, leiden de levenstrauma’s naar de identiteitsvraag van de zwarte Amerikaan en bij uitbreiding van de zoekende mens, die greep tracht te krijgen op zichzelf. Ook hier wordt de onzekerheid van de zwarte Amerikaan om hun identiteit te ontlenen aan de grond waarop zij leven, prachtig beschreven. Het verhaal wordt in scherven van herinneringen stukje bij stukje opgebouwd.

Dit boek is de zoektocht van het hoofdpersonage Frank en zijn zus Cee naar wat voor hen “thuis” betekent. Hij soldaat geweest in de Korea oorlog. Zij door iedereen uitgebuit en misbruikt. Beide worden geconfronteerd met de apartheid die diepgeworteld zat in de Amerikaanse maatschappij van toen, en met de onmenselijke behandeling die zwarte mensen toen te beurt viel. Het boek begint met een respectloze begrafenis, die pas op het einde van het boek betekenis krijgt. Maar niet zonder eerst ook meegemaakt te hebben dat de onderdrukten ook willekeurige wreedaards kunnen worden, eens ze in een machtspositie komen te zitten.

Toni Morrison tracht de geschiedenis van haar personages te vatten door ze vanuit verschillende perspectieven te beschrijven, niet door verklaringen te geven. Het boek is niet echt gemakkelijk omdat Morrison weinig aanknopingspunten aanbrengt in de uiterst gefragmenteerde geschiedenis. Het is aan de lezer op de aangeboden scherven op de juiste plaats te leggen, om samenhang te zoeken. Maar uiteindelijk valt alles in een plooi, en is het een zeer belonend boek voor de lezer.

Niet het beste van Morrison. Dat blijft “Beminde” (beloved). Maar zelfs deze roman van Morrison steekt met kop en schouders boven 99,9% van alle andere boek uit. Een verdiende 4 sterren.