verrassend

• Let op: Deze recensie kan spoilers bevatten van het eerste deel, LUNA: SCHADUW VAN DE MAAN. +

In Schaduw van de maan werden we achtergelaten met een soort cliffhanger, het was duidelijk dat er meer stond te gebeuren. In Het Volk van de jaguar wordt de draad dan ook meteen opgepakt en wordt er verder gegaan waar we gebleven waren.
Het zorgt ervoor dat je vliegensvlug weer in het verhaal van Luna zit.

Luna is helemaal de kluts kwijt. Ze heeft grote moeite met verwerken wat er allemaal gebeurt is maar geeft zichzelf ook niet de ruimte om dit te doen. Ze geeft zichzelf de schuld en vind dat ze verdient dat ze zich nu zo voelt en alleen is.
Ze heeft besloten om weg te gaan, niet alleen om zichzelf te straffen, maar ook om haar vader te beschermen. Als zij weg is komt Samael niet achter haar aan en zal hij ook bij haar vader uit de buurt blijven. Tegelijkertijd wil ze haar krachten versterken, zodat ze – als ze besluit terug te keren – Samael wel aan kan.
Helaas loopt haar tripje niet zoals ze dat gedacht had en komt ze alleen maar meer in de problemen.
Maar dan wordt ze gered door Wayra en meegenomen naar zijn dorp.

Het leuke aan Het volk van de jaguar is dat het totaal niet verder gaat zoals ik dat gedacht had. Luna gaat een heel nieuw avontuur aan, niet alleen de strijd met zichzelf, maar ook als nieuweling in het dorp van Wayra.
Ze heeft veel vragen, waar niemand haar antwoord op lijkt te kunnen of willen geven.
Op deze manier blijft het ook voor de lezer lange tijd onduidelijk wat het verhaal van Wayra en de dorpelingen nu werkelijk is. Het maakt het verhaal super interessant en zeker ook spannend.

We zien Luna in dit deel van een heel andere kant. Waar ze tegen het eind van Schaduw van de maan erg zeker van zichzelf en haar krachten was, lijkt ze dit in Het volk van de jaguar allemaal verloren te zijn. Ze heeft geen idee hoe ze dit weer terug kan vinden en we zien haar dan vooral ook erg in gevecht met zichzelf. Het is lastig om te lezen, omdat Luna echt een personage is dat in je hart is gaan zitten en je als lezer wilt dat het goed met haar gaat en dat ze de strijd aangaat.
De overige personages blijven vrij oppervlakkig, ondanks dat ze veel in beeld komen. Ze lijken zichzelf niet helemaal aan Luna bloot te geven en dat is als lezer ook te merken. Het is lastig om een beeld over hen te vormen en hun ware bedoelingen te zien.

Luna: Het volk van de jaguar blijkt erg diep te gaan en Lies Vervloet heeft het allemaal laten samen komen op het eind. De spanning wordt gedurende het verhaal alleen maar opgebouwd en dan ook ontlading is groot. Het is ontzettend spannend om te lezen of Luna haar krachten terug krijgt en of ze er op de juiste manier mee om zal gaan.
Zoals gezegd liep het verhaal totaal niet zoals ik dat gedacht houdt en dat betekent dat Lies Vervloet vast nog meer voor de lezer in petto heeft, in een volgend deel.

Bedankt Hamley Books voor het recensie-exemplaar van Luna: Het volk van de Jaguar voor mijn deelname aan de blogtour