Een uniek en gewaagd debuut

Flo verliest haar moeder in het kraambed waar ze sterft aan een bacteriële infectie. Haar vader is microbioloog maar besteed geen aandacht aan haar. Hierdoor krijgt ze een band met bacteriën. Ze ziet ze overal en weet alle namen. In het begin wilde ik deze namen onthouden, maar dat is niet te doen. En ook niet nodig, behalve één die wel erg belangrijk is. De Lactobacillus Reuteri want deze zet cellen aan tot het maken van Oxytocine, het knuffelhormoon en dat is iets wat Flo absoluut niet wil. Ze doet er dan ook alles aan om deze bacterie te ontwijken.

Met De bacteriefluisteraar zet Sanne Kreuze een zeer unieke en gewaagde debuutroman neer. Het is een tragi-absurdistische roman. Er gebeuren dingen die in het gewone leven niet kunnen en dat vond ik af en toe best lastig om los te laten. Maar dat is ook deels de bedoeling van de auteur en dat kon ik waarderen.

Dat Flo kan praten en zelfs bacteriën opdrachten kan geven vond ik zeer origineel gevonden. Er gebeuren tegenstrijdige dingen in het boek, waar je soms even over na moet denken. Met name als ze Dreyfuss ontmoet gebeuren er dingen die je totaal niet zou verwachten en dat maakt het ook verrassend.

Een verhaal dat je niet snel vergeet. Mocht je een keer iets heel origineels willen lezen is dit zeker een aanrader.

Sanne bedankt voor het recensieboek in ruil voor mijn eerlijke mening.