Goed geschreven historische roman met mooie beeldende zinnen

In 1925 probeert Roelof, een Drentse veenarbeider, een beter leven in Canada te krijgen. Hij laat zijn verloofde Anna achter in Nederland met de bedoeling haar over te laten komen als hij gesetteld is. Hij wil een stuk grond in Canada in bezit krijgen om er te gaan boeren. Na een paar brieven heeft ze nooit meer iets van hem gehoord. Precies honderd jaar later gaat zijn achterkleindochter hem achterna. Ze maakt dezelfde reis omdat ze niet kan begrijpen dat haar overgrootvader zijn verloofde zomaar in de steek liet en probeert ze erachter te komen wat er is gebeurd.

Ontaard van Marion Bruinenberg wordt vanuit twee tijdslijnen verteld, 1925 vanuit Roelof en 2025 vanuit zijn achterkleindochter waarvan de naam nergens wordt genoemd. Het verhaal is deels gebaseerd op de familiegeschiedenis van de auteur. Wat feit en fictie is wordt in het midden gelaten. Foto’s completeren het verhaal en zijn echt een waardevolle toevoeging.

Een verhaal waar je erg bij meeleeft. Ik vond de tijdgeest van 1925 van Roelof erg interessant en zeer goed geschreven. De tegenstrijdigheden maar ook de overeenkomsten waar een eeuw tussen zit zijn verbijsterend.

Marion schrijft met erg mooie beeldende zinnen:

“Maar ik wilde helemaal niet verankerd zijn. Ik wilde geen rivierplantje maar plankton zijn, los, zwevend in het water, als stof dat dwarrelt door de lucht.”

Ik heb erg genoten van deze historische roman. Ik kon het moeilijk wegleggen want je wilt weten of de achterkleindochter Roelof terug kan vinden en wat er met hem is gebeurd.