Een mooi geschreven autofictie-debuut

In Stilzwijgend gaat het over vrouwen uit het ommeland van Groningen. Vier zussen Bien, Willie, Anje en Luk en nichtje Wiene. Die laatste hoort er niet bij en eigenlijk ook weer wel. Ze groeien deels samen op. Het zijn vier oudtantes en een oma van de auteur Bieny Bolt. Haar moeder wist nog veel te vertellen en ze heeft ze zelf ook gekend.

Dit is een familieverhaal waarin veel werd verzwegen, dingen niet meer te achterhalen zijn. Keuzes werden gemaakt die niet altijd te begrijpen zijn. Veel is waar maar er is ook wat verzonnen….

In korte hoofdstukken staat geschreven over wie het gaat en wanneer het zich afspeelde. Dit gaf een goed tijdsbeeld.

Op de achterflap staat het verhaal heel mooi omschreven:

“Maar achter al het gewone, onder alle eenvoud, lag zoveel verborgen. Er waren geheimen, stille verlangens, onomkeerbare keuzes en levensveranderend verdriet. En altijd was er het stilzwijgen, in ieder geval over wat er echt toe deed, net als de wind voelbaar en ongrijpbaar tegelijkertijd.”

Wat ik persoonlijk heel leuk vond waren de Groningse woorden die erin voorkwamen. Ik ben Groningse van geboorte en hierdoor kwam het voor mij dichtbij.

Mooi dat dit familieverhaal opgeschreven is, want zo worden ze nooit vergeten. Een mooi geschreven debuut van Bieny Bolt uitgegeven door uitgeverij Palmslag.