Dijk van een thriller

Ik had nog niet eerder iets van Ellen gelezen, maar na dit boek zal dat vast veranderen! Vanaf de eerste paar hoofdstukken zat ik er helemaal in en kon ik het boek niet meer wegleggen. Hij was dan ook in een goede avond uitgelezen (ik lees heel snel).

Qua opbouw moest ik eerst even wennen. Het boek kent geen hoofdstukken, maar alles wordt aangegeven met het aantal dagen van de gijzeling. Direct in het begin is de gijzeling al bezig en wordt er, om het moment waarop Lauren gegijzeld wordt in kaart te brengen, af en toe geswitched naar een eerder tijdstip op die dag. Dit was af en toe even schakelen, maar na een paar ‘hoofdstukken’ verloopt het verhaal chronologisch.

Ellen haar schrijfstijl heeft me vanaf het begin gegrepen. Ze heeft de belangrijkste personages goed uitgediept en heeft me zelfs met de ontknoping nog een beetje op het verkeerde been gezet. Het is namelijk niet helemaal zoals ik had gedacht en dat maakt het des te leuker!

Lauren als personage is naar mijn idee af en toe een beetje impulsief, waarbij ik wel eens hoofdschuddend heb zitten lezen wat er nu weer voor een plannetje zich in haar hoofd had gevormd. Terwijl ik bij andere dingen wel weer iets had van: hup hup meid, hier moet je van profiteren. Maar dat maakte natuurlijk ook wel voor een deel de spanning in dit boek, omdat je niet weet wat Lauren, maar ook de gijzelnemers nu weer eens zouden gaan doen.

Het Stockholm syndroom is een dijk van een thriller van eigen bodem en ik raad iedereen aan om deze te lezen!