De heftigheid van het boek dringt pas later tot je door

Huivering is deel twee in de thrillerserie van de Franse auteur Bernard Minier rond commissaris Martin Servaz, gestationeerd in Toulouse in het zuidwesten van Frankrijk. Na het heftige en steengoed deel een, Een kille rilling, was ik erg benieuwd naar Huivering.

Een lerares van het gerenommeerde literatuurinstituut in Marsac wordt vermoord in haar badkuip gevonden. De omstandigheden zijn te bizar voor woorden, maar doen direct weer denken aan de perverse narcist en manipulator Julian Hirtmann die in Een kille rilling de hoofdrol had. Zou hij toch niet dood zijn zoals Servaz al dacht of is er iets anders aan de hand. Wat hebben de leerlingen, onder wie Margot Servac, met elkaar te maken?

De boeken van Bernard Minier zijn niet voor tere zieltjes, hij schuwt de gruwelijke details zeker niet. Dit draagt echter perfect bij aan de enscenering en de spanning in het boek. Marsac als stad bestaat, maar zoals Minier in de epiloog beschrijft heeft hij enige vrijheid genomen om er "Het Oxford van Frankrijk" van de maken.

Bernard Minier heeft het boek geschreven als een ware symfonie inclusief intermezzo`s die je eigenlijk na het dichtslaan van het boek. pas een plaatsje kan geven. Als je er iets langer over nadenkt, dringt de heftigheid van het verhaal pas goed tot je door en zou je het liefst direct verder lezen in deel drie, Verduistering.

Muziek heeft sowieso een grote rol in Huivering, niet alleen de symfonieën van Mahler welke Servac met Julian Hirtmann verbinden, maar ook Marilyn Manson, Freddy Mercury en Nina Simone passeren de revue.

Aan het begin van het boek is er redelijk wat herhaling van de gebeurtenissen in Een kille rilling, dit maakt dat het boek prima als standalone is te lezen, maar laat het verhaal een beetje stokken voor de serielezer.

Bernard Minier begint een hoofdstuk vaak in de ik-persoon of derde persoon zonder dat het duidelijk is wiens verhaal je nu leest. Door de verwarring neemt de spanning alleen maar toe en is het genieten van het boek. Het lijkt in het begin of het boek minder heftig is als Een kille rilling, maar de spanning zit dit keer meer in het ingenieuze denkwerk van Servaz als in actie. De spanning gaat heen en weer met uitschieters naar grote pieken op het einde, gevoed door twijfel. Echt een boek voor echte thrillerfans die willen genieten van gruwelijkheden en spanning.