Tempo en spanning omhoog in tweede deel van het boek

Er zat één boek tussen het dichtslaan van ‘Terugkeer’ en het verder lezen in ‘Vergelding’. Tussen het verhaal in de twee delen zit daadwerkelijk nog geen nanoseconde. Het gaat direct verder waar deel een stopte.

In vergelijking met ‘Terugkeer’ was ‘Vergelding’ vooral in het eerste gedeelte meer een persoonlijk verhaal van Alex met het overlijden van zijn vader. Er waren de ‘Eerder’ hoofdstukken met de het oogpunt van Petra. Door kleine details zoals “Hilversum 3” en het gebruik van een wegenkaart, kwam je erachter dat het langer geleden was als je in eerste instantie dacht.

De daadwerkelijke cold case werd pas concreet in het heden op twee derde van het boek, toen ging het tempo en spanning in het verhaal ook omhoog. Dit had iets eerder mogen zijn, zodat het plot meer in balans zou zijn. Als lezer wist je veel meer als Alex en zijn team over de cold case door de ‘Eerder’ hoofdstukken.

De beweegredenen van Michael Berg om het katholieke geloof, de vriendjespolitiek en de gevestigde families het plot te laten leiden, zijn nog duidelijker aanwezig als in deel een. Hij weet een gevoel van onbehagen en plaatsvervangende jeuk op te wekken bij de lezer door Alex het te laten ervaren. Zijn schrijfstijl is niet alleen heerlijk beeldend, maar ook voelbaar.

‘Vergelding’ miste de ultieme spanning van het eerdere deel, maar heeft genoeg open eindje om voor de grande finale te zorgen in het slotstuk, ‘Finale’. Vragen worden dan hopelijk beantwoord, wat is er nu echt gebeurd met Emmie en zijn vader. Ik kan niet wachten om verder te lezen, want de laatste bladzijde heeft weer een knaller van een cliffhanger!

#mergellandmoorden #michaelberg #vergelding #amboanthos