Een geloofwaardig plot te elke verbeelding tart

Op de cover een ruimte met grote ramen, waarbij iemand zich achter het gordijn verbergt. De enorme letters van de titel springen van de cover af, opvallend in hun rode kleur. Een passend plaatje bij het plot, al springt het er in de boekhandel mogelijk niet direct uit.
Het boek is geschreven in de ik-vorm, waarbij hoofdpersonage Emmylou de lezer meeneemt in haar leven als au-pair. Voorafgaand leren we Emmylou kennen als een jonge vrouw wanneer ze te maken krijgt met een groot verlies. De eerste hoofdstukken zijn kort, bijna staccato in vertelvorm. Het afgemeten toontje van een puber die zich klem voelt zitten en zich eenzaam voelt. Wanneer een uitweg zich via een bekende aandoet ziet Emmylou haar kans schoon.
Door de ogen van Emmylou kom je als lezer terecht op een bijzondere plek in Londen. Een ommuurd en afgesloten park met 5 dezelfde villa’s is het decor waar Emmylou als au pair terecht komt. Luxe die ze in Frankrijk niet gekend heeft, prachtig bijgehouden tuinen maar wel een piepklein kamertje om zelf in te slapen. Terwijl ze langzaam wegwijs wordt in het huishouden en de zorg voor de 2 jongens blijkt er geen enkele ruimte om Engeland te verkennen, het huis is waar ze al haar tijd doorbrengt. Op een buurt BBQ leert Emmylou ook de andere gezinnen en hun au-pairs kennen, maar de gewenste contacten om haar Engels op te krikken lijken uit te blijven.
Bonnec is er goed in geslaagd om onder je huid te kruipen en ervoor te zorgen dat je regelmatig met een unheimisch gevoel blijft zitten. Steeds verder neemt de spanning toe, waarin je je blijft afvragen wat er nu precies speelt. Terwijl Emmylou op onderzoek uitgaat om uit haar nachtmerrie te ontsnappen kun je als lezer niets anders doen dan doorlezen tot de uiteindelijke climax.

Recensie exemplaar verkregen via vrouwenthrillers.nl