Een hoopvol verhaal over durven voelen

Sophie is het zat om stil te staan terwijl de wereld doordraait. Na een relatie die langzaam doofde en jaren waarin ze zichzelf uit het oog verloor, besluit ze dat het anders moet. Ze wil sterker worden, vrijer, weer voelen wie ze is. De sportschool lijkt een veilige eerste stap. Tot er ineens vlinders opduiken. Daar is Maud. Ongrijpbaar. Zelfverzekerd. Scherpzinnig, met een glimlach die Sophie uit balans brengt. Tussen zweterige trainingen en terloopse gesprekken groeit iets wat Sophie liever negeert, maar onmogelijk kan ontkennen. Want wat als dit geen vriendschap is? En wat als ze daar wél iets mee wil?
Terwijl Sophie langzaam haar hart opent, houdt Maud hardnekkig vast aan haar muren. Maar sommige gevoelens laten zich niet wegtrainen. En sommige mensen vinden altijd een scheur om doorheen te glippen.
Een warme, sprankelende roman over opnieuw beginnen, durven voelen en verliefd worden, op een ander én op jezelf. Voor iedereen die weet dat liefde zich zelden aan het plan houdt.

Mijn ervaring:
Wat een heerlijk meeslepend, onstuimig en tegelijkertijd ontroerend verhaal. Het verhaal weet je vanaf de eerste pagina te grijpen en laat je niet meer los. Het is zo’n boek waarin je ongemerkt volledig opgaat, tot je ineens beseft dat je alweer de laatste pagina omslaat.

Yvonne Kersten heeft een heldere, warme en beeldende schrijfstijl. Haar zinnen lezen vlot en toegankelijk, maar zijn tegelijk doordrenkt met sfeer en emotie. Alles voelt zorgvuldig doordacht, met een fijne balans tussen innerlijke beleving en sterke dialogen. Het verhaal roept moeiteloos een breed scala aan emoties op, zonder ooit geforceerd te voelen.

Sophie is een herkenbaar, realistisch en gelaagd hoofdpersonage. Haar zoektocht naar zichzelf, haar twijfels en haar persoonlijke groei zijn overtuigend en geloofwaardig uitgewerkt. Maud vormt een sterk tegenwicht: gesloten, scherp en ogenschijnlijk afstandelijk, maar met zichtbare barsten. Juist die dynamiek tussen de twee voelt oprecht en maakt hun emoties zeer invoelbaar.

De opbouw is rustig en natuurlijk, met een prettig, gestaag tempo. Grote plotwendingen blijven uit, maar dat is juist de kracht van dit verhaal. De spanning en ontroering zitten in de kleine momenten, blikken en gesprekken en daarin blinkt Yvonne Kersten uit. Thema’s als zelfliefde, zelfacceptatie, kwetsbaarheid, liefde en persoonlijke groei zijn op een mooie, subtiele manier verweven. De boodschap is helder en warm: liefde kan helend zijn, maar begint bij jezelf.

Wat als liefde zo begint is een pakkend, meeslepend en bijzonder fijn tussendoortje. Als lezer leef je intens mee met Sophie en Maud, herken je hun emoties en sluit je het boek af met een warm en voldaan gevoel. Een heerlijk verhaal met een oprechte, hoopvolle boodschap.