Een echt pronkstuk

Freddie (Fredrik) woonde met zijn vader in het torenkamertje van het Rijksmuseum. Sinds de dood van zijn vader is hij de glazenwasser van het Rijksmuseum, net als zijn vader altijd was. Of nou ja, eigenlijk de conciërge. In een stormachtige nacht ziet hij een groepje mannen de Nachtwacht onderzoeken. Daar wil Freddie meer van weten. En dan wanneer hij twaalf is, is er ineens iets vreemds… en hij belandt in een avontuurlijke zoektocht.

‘Hallo, Freddie,’ zei een stem.
Hij zag leren laarsjes. Veters. Een klein hakje. Langzaam gleed zijn blik omhoog langs de blauwe en goudbrokaten jurk, naar het gezicht. Ze stond er echt, zo dichtbij dat hij haar kon aanraken.
Isabella.
Freddie krabbelde overeind, nam zijn pet af en propte die in zijn zak. Isabella had een verlegen glimlach om haar mond en keek hem met haar grote bruine ogen afwachtend aan. Ze speelde een beetje met de waaier in haar hand. De bruine krullen die onder de rand van haar bonnet uit kwamen, glansden. Freddie stak zijn hand uit, maar trok hem halverwege weer terug. Hij kon niet zomaar een meisje aanraken . Ook al woonde ze in een schilderij.

De glazenwasser van het Rijksmuseum is een spannend boek dat zich afspeelt in het Rijksmuseum en in of rond de tijd dat bepaalde schilderijen zijn gemaakt. Na het lezen van dit boek ga je de schilderijen met andere ogen bekijken. Gelukkig staat de lijst met beschreven schilderijen achter in het boek, dus kun je met de lijst heerlijk naar het Rijksmuseum. Want daar gaan dan zeker je ogen weer open. Hoe prachtig is dit allemaal beschreven en hoe spannend is de zoektocht met wendingen die je soms niet verwacht. Ook de illustraties van Marieke Nelissen zijn fantastisch. Zij zet precies het sfeertje neer dat dit boek nodig heeft. Het is werkelijk weer zo’n boek dat je echt niet weg kunt leggen, je moet weten wat er gaat gebeuren. Ja, ik ben er wel over uit dat Astrid Sy een echt goede schrijver is. Ik wil meer!!!