Wat een tof boek!

Oet is een kleine krokodil. Zijn ouders zijn aan het jagen op oude zebra’s voor het eten. Opa vertelt Oet over oma. Ze was het groenst en mooist van allemaal en is geschoten door jagers. Waarschijnlijk is ze nu een tasje en wat schoenen. Oet wordt hier heel boos van, maar dan mag hij met opa mee. Ze gaan onder een bed van een kind liggen.

Hij kijkt naar opa. Ziet hij daar nou een traan over zijn wang lopen?
Hoe kan dat nou? Opa is al zo groot!
Oet rolt zich op en kruipt dicht tegen hem aan. Lekker warm.
Als opa blijft zwijgen, tikt Oet hem op zijn schouder.
‘Geen vragen, jongen,’ zucht opa.
Na een tijdje tikt ziet weer op zijn schouder. Iets harder nu.
‘Als ik aan jagen denk,’ zegt opa zacht, ‘dan denk ik aan oma. Aan mijn lieve vrouw die niet een leren tasje is en zes paar schoenen.

Oma is een tasje is een erg leuk verhaal met uiteraard een boodschap. Want in welke eeuw leven we nu eigenlijk? Toch niet meer dan in de eeuw waar we dieren afschieten voor eigen vermaak?! Mohana van den Kronenberg schrijft deze boodschap met een twist en een flinke dosis humor. Dit kan zij als geen ander. Maar deze boodschap komt bij de kinderen die dit boek lezen wel over. En daar gaat het om! De illustraties zijn van Connie Snoek.

Ik kan wel wat met dit boek! Deze ga ik aan het begin van het jaar gebruiken om begin, midden en eind van het verhaal aan te leren. Een aantal illustraties kopieer ik en dan mogen de kinderen ze leggen op de volgorde die zij denken dat goed is. Daarna praten we over hoe een verhaal begint en eindigt en uiteraard ook over wat nu eigenlijk de boodschap van het verhaal is. Zo hoop ik de kinderen te leren dat je van lezen veel kunt opsteken.