Dit boek is zielzalvend

Ruby gaat stiekem mee met het schip van haar vader. Op het schip moet ze zich goed verborgen houden. Dat lukt haar vrij goed, zeker nu ze zich als een jongen genaamd David voordoet. Maar wanneer ze bij de kapitein in zijn stuurhut wordt verwacht, springt ze van boord en komt op een eiland terecht. Zal ze zich daar evengoed kunnen redden als haar vader destijds op zijn eiland?

Hier denk ik dat ik een boomstam niet kan verslepen. Dat ik het vuur niet aankrijg. Dat de hut nooit af zal zijn. Dan zegt alles in mij dat ik moet opgeven.
Maar ik heb iets geleerd.
Mijn hoofd liegt tegen me. Natuurlijk doet het soms pijn. Natuurlijk wil ik weleens opgeven, dat is de makkelijke weg. Toch kan ik meer dan ik denk. Ik moet er alleen wel zelf in geloven, anders wordt de leugen waar.
Nu werkt dat ook zo. ‘Ik kan dit,’ zeg ik. Ik kán mijn voeten nog een paar keer verplaatsen, ik kán mezelf nog verder omhoogtrekken en ik kán de bovenkant bereiken. Ik kan het en ik doe het.

Ruby Crusoe is het eerste deel van een nieuwe serie van Kevin Hassing. Zoals je waarschijnlijk al wel weet ben ik dol op zijn boeken. Hij heeft vaak hele sterke meiden in de hoofdrol en laat altijd niets onbesproken. Iets niet kunnen is een leugen, leerde ik uit dit boek. Hij diept de karakters mooi uit en weet dat je kinderen met af en toe iets viezigs best goed bedient. Ook in dit boek zitten een aantal dingen waarvan ik als beelddenker dacht: oei! Dit is wel echt goor! Maar het past uiteraard wel uitstekend in dit verhaal. Ook heeft Kevin een nieuw woord bedacht, zielzalvend. Een prachtig woord waarmee ik dit boek uiteindelijk ook kan beschrijven. Waar ik wel enorm van baal is dat deel twee er nog niet is, want ik wil zoooo graag verder lezen! De illustraties op de kaft en de schutbladen zijn van Mark Janssen. Hij weet als geen ander dit mooie eiland een beeld te geven. Ik wil er nu gewoon een keertje naartoe. Alleen die vogel, vertel me eens Kevin, welke vogel is dat?
Je begrijpt het vast al wel: dit boek moet je gewoon lezen!