Een mooi inzicht gekregen in hoe het is om met dwang te leven

Simon gaat naar een dwangkamp, maar ontkent zijn eigen dwang. Hij is bang voor bepaalde cijfers en moet alles controleren. Wanneer het hem eindelijk is gelukt dat hij naar huis mag, is Jasmin verdwenen. Simon denkt te weten waar ze is. Maar of hij daar naartoe kan met zijn dwang?

‘Hebben we iedereen?’ Inge kijkt rond.
Ik weet meteen wie er mist en de rest ziet het ook.
‘Omar is er nog niet,’ zegt iemand.
Wat is dat met die jongen dat hij telkens te laat komt?
1,2,3,5
Ik kijk naar de klok boven de deur, maar er is niets aan de hand.
‘Simon, weet jij waar Omar is?’ vraagt Inge.
‘Ik ben zijn babysitter niet,’ zeg ik.
‘Ik haal hem wel even,’ zegt Danny.
‘Natuurlijk doe jij dat,’ mompel ik zachtjes. Gaat hij Omar net zo hardhandig dwingen als hij bij mij deed?
Net als Danny op wil staan, gaat de deur open. Omar heeft een ander shirt aan, maar verder zie ik niet wat er nou zo lang moest duren. Laat staan waarom ik de kamer uit moest.

Ik moet dit doen is echt een prachtig boek dat heel goed weergeeft hoe het is om met dwang te leven. Dwang beheerst je leven en isoleert je, omdat je telkens alleen maar met je dwang bezig bent. In dit boek leer je verschillende vormen van dwang kennen en lees je ook hoe je moet worstelen om dwang onder controle te krijgen. Heel knap hoe Maren Stoffels dit beschrijft. Heb je dwang, of ken je iemand met dwang, dan moet je echt dit boek eens lezen.